Дар ишқи зпрўози нафас оина баргир
در عشق زپرواز نفس آینه برگیر
Ҳарчанд раҳат қатъ шавад бози зи сари гир
هرچند رهت قطع شود باز ز سر گیر
То кӣ чу гуҳар дар гиреҳи қатраи Фсрдн
تا کی چو گهر در گره قطره فسردن
Тӯфони шӯу офоқ ба як дидатар гир
توفان شو و آفاق به یک دیدهٔ تر گیر
Дар малики шаҳодат дятаст ончӣ биёбанд
در ملک شهادت دیت است آنچه بیابند
эй нолаи ту ҳам хӯни шӯу домони асари гир
ای ناله تو هم خون شو و دامان اثر گیر
Худдорӣу андеша дидор хаёласт
خودداری و اندیشهٔ دیدار خیالست
Дилро ба тапиш об кун ва оина баргир
دل را به تپش آب کن و آینه برگیر
То чанд забон гарм кунад маҷлиси лофат
تا چند زبان گرم کند مجلس لافت
эй шуълаи дамӣ бо нафас сӯхта баргир
ای شعله دمی با نفس سوخته برگیر
Ойӣнаи асрори ду олам дил ҷамъаст
آیینهٔ اسرار دو عالم دل جمعست
Сари вақт гиребон куну дарё ба гуҳари гир
سر وقت گریبان کن و دریا به گهر گیر
Ҳайрати хабар аз зиштӣ офоқ надорад
حیرت خبر از زشتی آفاق ندارد
Ойӣнаи шӯ ва ҳарчӣ буд айб , ҳунари гир
آیینه شو و هرچه بود عیب، هنر گیر
Парвонаи дидор , нафас сӯхтагонанд
پروانهٔ دیدار، نفس سوختگانند
Ман рафтаам аз хеши зи ойӣнаи хабари гир
من رفتهام از خویش ز آیینه خبر گیر
Бар бод диҳад то кӣ ?ути ин ҳарзаи нигоҳӣ
بر باد دهد تا کی ات این هرزه نگاهی
Худро дамӣ аз бастани мижгони таҳи пари гир
خود را دمی از بستن مژگان ته پر گیر
Бедили нафасӣ чанд чу муздури ҳубобат
بیدل نفسی چند چو مزدور حبابت
Аз бори нафаси чора маҳоласт ба сари гир
از بار نفس چاره محال است به سر گیر