Ҳркҷо нусха кунанд он хати райҳонӣ ро

هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

Нест ҷуз нола кашӣдан қалами Монӣ ро

نیست جز ناله‌کشیدن قلم مانی را

Пеш аз он каз дами шамшери ту нам бардорад

پیش از آن‌ کز دم شمشیر تو نم بردارد

Шасти ҳайрати варақи дидаи қурбонӣ ро

شست حیرت ورق دیدهٔ قربانی را

Матлаби шухии парвози зи мавҷи гуҳарам

مطلب شوخی پرواز ز موج گهرم

Ба қафас кардаам умеди проФшонӣ ро

به قفس کرده‌ام امید پرافشانی را

Ашки мо сарфи табаҳкорӣ ғифлат гардид

اشک ما صرف تبهکاری غفلت گردید

Рехти ин абри сияҳи ҷавҳари Нитсаоне ро

ریخت این ابر سیه جوهر نیسانی را

Ҷоҳ бо бандагии оби рух дигар дорад

جاه با بندگی آب رخ دیگر دارد

Иззати афзуди зи зуннори сулаймонӣ ро

عزت افزود ز زنار سلیمانی را

Чашмам аз ҷунбиши мижгон ба шумор нафас аст

چشمم از جنبش مژگان به‌ شمار نفس است

Ҷилваи ?ути баради азин оинаи ҳайронӣ ро

جلوه‌ات برد ازین آینه حیرانی را

Дами теғи туу хуршед ба як чашм задан

دم تیغ تو و خورشید به یک چشم‌زدن

Арса субҳ кунад дидаи қурбонӣ ро

عرصهٔ صبح‌ کند دیدهٔ قربانی را

Ҷамъи гаштани дили моро ба тасаллӣ нарасонад

جمع‌گشتن دل ما را به تسلی نرساند

Азгҳркисти баради шеваи ғалтонӣ ро

از گهر کیست برد شیوهٔ غلتانی را

Халқи брўзъи ҷунун мҳўнзрдрхтн аст

خلق بر وضع‌ جنون محو نظردوختن است

Он қадр чок мазан ҷомаи урёнӣ ро

آنقدر چاک مزن جامهٔ عریانی را

Ҳаркиро чашми дарин базм гушӯданд чу шамъ

هر کرا چشم‌ درین بزم‌ گشودند چو شمع

Дид дар нақши кафи пои хати пешонӣ ро

دید در نقش‌ کف پا خط پیشانی را

Бархати взлФ батон ғарраи ишқии бедил

برخط و زلف بتان غره عشقی بیدل

Ҳасани фаҳмидае аҷзои парешоне ро

حسن فهمیده‌ای اجزای پریشانی را

Хониш
ғзл шморҳ 171 — ъндлӣб