Ба кунҷи зонуии таслими тарҳ амн андоз
به کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز
Дар оби оина , мавҷӣаст бенишебу фароз
در آب آینه، موجیست بینشیب و فراز
Ба пардаи ту зи сози адам навое ҳаст
به پردهٔ تو ز ساز عدم نوایی هست
Ки ҳар нафас заданат серума медиҳад овоз
که هر نفس زدنت سرمه میدهد آواز
Дар ин ҳўскдаҳи ҷаҳдӣ ки бе нишони гардӣ
در این هوسکده جهدی که بینشان گردی
Басаст оинаи ?утро ҳамин қадари пардоз
بس است آینهات را همین قدر پرداز
Гузашти фурсату дили воншд касе чаҳ кунад
گذشت فرصت و دل وانشد کسی چهکند
Кушоди уқда беришта гусастааст дароз
گشاد عقدهٔ بیرشتهگسسته است دراز
Ғубори мо чу саҳари сина чок ме гузарад
غبار ما چو سحر سینهچاک میگذرد
Ки сар ба саҷда набардем ва рафт вақти намоз
که سر به سجده نبردیم و رفت وقت نماز
Чу ғунчаи парда дар рангу бӯи худорои сет
چو غنچه پردهدر رنگ و بو خودآراییست
Агар ту гул накунӣ нест ҳеҷ каси ғаммоз
اگر تو گل نکنی نیست هیچ کس غماز
зи ҷайбу домани хешат агар хабар бошад
ز جیب و دامن خویشت اگر خبر باشد
Баланду пасти туе сар ба ҳеҷ ҷои мФроз
بلند و پستتویی سر به هیچ جا مفراز
Ба малик ишқ надорад тафовути иқбол
به ملک عشق ندارد تفاوت اقبال
Калла шикастани Маҳмӯду чини зулфи Аёз
کله شکستن محمود و چین زلف ایاز
Фазои дашт ва дар ойӣна хонааст эй субҳ
فضای دشت و در آیینه خانه است ای صبح
Табассумӣ кун ва бар санъат баҳор биноз
تبسمی کن و بر صنعت بهار بناز
Насими кӯии фанои мужда чаҳ офият аст
نسیم کوی فنا مژدهٔ چه عافیت است
Ки меравад шарари коғази ин қадари глбоз
که میرود شرر کاغذ این قدر گلباز
Агар димоғи ҳаваси завқ худсарӣ дорад
اگر دماغ هوس ذوق خودسری دارد
Басаст чун пари рангати шикастагии парвоз
بس است چون پر رنگت شکستگی پرواز
Фиғон ки шамъи сифати зини баҳори навмидӣ
فغان که شمع صفت زین بهار نومیدی
Надид каси гули анҷом бар сари оғоз
ندید کس گل انجام بر سر آغاز
Ба ҳарчӣ вонгрии олами гирифтории аи сет
به هرچه وانگری عالم گرفتاری است
зи дом ва дона магӯ умри зулфи ёри дароз
ز دام و دانه مگو عمر زلف یار دراز
Чаҳ лмъаҳ дошт фурӯғи ҷамол ӯ бедил
چه لمعه داشت فروغ جمال او بیدل
Ки ҳркҷои нигаҳӣ буд кард бо мижаи соз
که هرکجا نگهی بود کرد با مژه ساز