Чу шамъ ғарра машав чашм бар ҳаё андоз

چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز

Сиррӣаст заҳмати дӯшат ба зибр по андоз

سریست زحمت دوشت به زبر پا انداز

Гадои даргаи ҳоҷат чаҳ гардан афрозад

گدای درگه حاجت چه ‌گردن افرازد

Баландии мижаи ҳам баркаф дуо андоз

بلندی مژه هم برکف دعا انداز

Ишоратии сети зи даии куштаҳои фардоят

اشارتی‌ست ز دی کشته‌های فردایت

Ки ҳарчӣ пеши тўорнд бар қафо андоз

که هرچه پیش توآرند بر قفا انداز

Ба фикр хеш фитодӣу бохтии ором

به فکر خویش فتادی و باختی آرام

Ту рака гуфт ки худро дар ин бало андоз ?

تو راکه‌گفت‌که خود را در این بلا انداز؟

Ҷаҳон ба кунҷи фаромӯшии дили осӯдаи сет

جهان به‌کنج فراموشی دل آسوده‌ست

Ту низ шиша ба тоқи ҳамин банно андоз

تو نیز شیشه به طاق همین بنا انداز

Кам аз ҳубоб нае , нозкн ба завқи фано

کم از حباب نه‌ای‌، نازکن به ذوق فنا

Сари бурӣдаи кулоҳии сет бар ҳаво андоз

سر بریده کلاهی‌ست بر هوا انداز

Ба номи иззат агар даъвӣ камол кунӣ

به نام عزت اگر دعوی ‌کمال‌ کنی

Ба хонаҳои нигини нақш бўрбо андоз

به خانه‌های نگین نقش بوربا انداز

Шҳидҳсрти он нақши пои рангинам

شهیدحسرت آن نقش پای رنگینم

Ба хок , ҷои гулам , баррагӣ аз ҳино андоз

به خاک‌، جای‌گلم‌، برگی از حنا انداز

Ғубор мекунад аз хоки рафтагони фарёд

غبار می‌کند از خاک رفتگان فریاد

Ки серумаем , нигоҳӣ ба сӯй мо андоз

که سرمه‌ایم‌، نگاهی به سوی ما انداز

Дигар фасонаи моу миннат ки май шунӯд

دگر فسانهٔ ما و منت‌ که می‌شنود

Бинол вгўш бар овоз ошно андоз

بنال وگوش بر آواز آشنا انداز

Ба рӯй парда ҳастӣ ки нанги расвои сет

به روی پردهٔ هستی‌که ننگ رسوایی‌ست

Чу бедил аз арақи шарми бахя ҳо андоз

چو بیدل از عرق شرم بخیه‌ها انداز