Кӣ равад аз хотир ошуфтаам савдои ноз
کی رود از خاطر آشفتهام سودای ناز
Мӯ ба мӯем реша дорад аз хаташи ғавғои ноз
مو به مویم ریشه دارد از خطش غوغای ناز
Арш парвозаст маънӣ то змингирсти лафз
عرش پرواز است معنی تا زمینگیرست لفظ
ӣнқадар аз аҷзи ман қад мекашад болои ноз
اینقدر از عجز من قد میکشد بالای ناز
Дил на танҳо аз тағофулҳои саршораш гудохт
دل نه تنها از تغافل های سرشارش گداخت
Ҳайрати ойӣнаи ҳам хӯнаст зи истиғнои ноз
حیرت آیینه هم خون است ز استغنای ناز
Нест мумкин гул кунад зини пардаи аҷзу ғурур
نیست ممکنگل کند زین پردهٔ عجز و غرور
Ишқ бе арзи ниёзу ҳасан бе ?имаии ноз
عشق بیعرض نیاز و حسن بیایمای ناز
То ба шухӣ мезанад чашмати арақ гул ме кунад
تا به شوخی میزند چشمت عرقگل میکند
Нест бе эҷоди гавҳари мавҷи ин дарёии ноз
نیست بیایجاد گوهر موج این دریای ناز
Бскаҳи иброми ниёз аз бихўдӣ барадем пеш
بسکه ابرام نیاز از بیخودی بردیم پیش
Чин абрӯ шуд табассум бар лаб гуёӣ ноз
چین ابرو شد تبسم بر لب گویای ناز
Гарчи ранги шӯхи чашмӣ барнаме дорад ҳаё
گرچه رنگ شوخچشمی برنمیدارد حیا
Дар арақи як сари нигаҳ май пурвирди симои ноз
در عرق یک سر نگه میپرورد سیمای ناز
Дар чаман , раъноеи сарв лаб ҷӯям кдохт
در چمن، رعنایی سرو لب جویم کداخت
Азкҷо афтодааст ин сояи болои ноз
ازکجا افتاده است این سایهٔ بالای ناز
То ба кӣ бошӣ фузули орзӯҳои ғурур
تا به کی باشی فضول آرزوهای غرور
Дар нёзобод ҳастӣ нест холии ҷои ноз
در نیازآباد هستی نیست خالی جای ناز
Шуълаи афсурдаи раъное ба хокистар наҳуфт
شعلهٔ افسرده رعنایی به خاکستر نهفت
Мӯии перии гашти охири пунбаи минои ноз
موی پیری گشت آخر پنبهٔ مینای ناز
Гртзлм доманат гирад ба дил хӯн кун нафас
گرتظلم دامنت گیرد به دل خون کن نفس
Бо тағофул туамаст афтодаи сети сар то пои ноз
با تغافل توام است افتادهست سر تا پای ناز
Чашми кӯ то аз қумоши ҳайрат огоҳаш кунанд
چشم کو تا از قماش حیرت آگاهش کنند
Сахт бирнгаст бедили сӯрати дебои ноз
سخت بیرنگ است بیدل صورت دیبای ناز