Ҳар куҷои ойӣна мо гардад аз зангори сабз
هر کجا آیینهٔ ما گردد از زنگار سبز
Гар ҳамаи тӯтӣ шӯй натавон шуд он миқдори сабз
گر همه طوطی شوی نتوان شد آن مقدار سبز
Ин чамани улфати парасти соя гесуӣ кист
این چمن الفتپرست سایهٔ گیسوی کیست
Сабза меҷӯшад ба гардани риштаи зуннори сабз
سبزه میجوشد به گردن رشتهٔ زنٌار سبز
Барги айши қонеъон бегуфтугӯ омода аст
برگ عیش قانعان بیگفتگو آماده است
Шуд забони баста аз хомӯшии изҳори сабз
شد زبان بسته از خاموشی اظهار سبز
Гар мизоҷи хоми золими пухта кор уфтад балост
گر مزاج خام ظالم پختهکار افتد بلاست
Варна дорад табъи гули чандон ки бошад хори сабз
ورنه دارد طبعگل چندان که باشد خار سبز
Кисвати мо ҳарчӣ бошад нолаи хӯн олӯда аст
کسوت ما هرچه باشد ناله خونآلوده است
Тӯтӣонро кам шавад чун болу пари минқори сабз
طوطیان را کم شود چون بال و پر منقار سبز
Аз лаби шодоб ӯ чун сунбули андари чашма сор
از لب شاداب او چون سنبل اندر چشمهسار
Мавҷ мехоҳад шудан дар соғари хумори сабз
موج میخواهد شدن در ساغر خمّار سبز
Гар саҳоби оради навиди сояи нахли қадаш
گر سحاب آرد نوید سایهٔ نخل قدش
Нола булбул диҳад чун сарв аз ин гулзори сабз
نالهٔ بلبل دهد چون سرو از این گلزار سبز
Барқи ҳасани нави хаттӣ дар гул гирифт ойӣна ро
برق حسن نو خطی در گل گرفت آیینه را
Ҷилвагар инаст кишти ташнаи дидори сабз
جلوهگر این است کشت تشنهٔ دیدار سبز
Решаи гул бетароват нест аз абри баҳор
ریشهٔ گل بیطراوت نیست از ابر بهار
намекунад трдстии мутриби забони тори сабз
میکند تردستی مطرب زبان تار سبز
Ҳеҷ зиштӣ дар мақоми хеш номарғӯб нест
هیچ زشتی در مقام خویش نامرغوب نیست
Хорро дорад ҳамон чун гули сари девори сабз
خار را دارد همان چون گل سر دیوار سبز
Ранг май бандади лаби хандон ба азлат ху макун
رنگ میبندد لب خندان به عزلت خو مکن
Об ҳам мегардад аз осўдн бисёр сабз
آب هم میگردد از آسودن بسیار سبز
Обрӯии марди бедил бо ҳунар ҷӯшиданаст
آبروی مرد بیدل با هنر جوشیدنست
Нест дар шамшерҳо ҷузи теғи ҷавҳардори сабз
نیست در شمشیرها جز تیغ جوهردار سبز