Соҳиби дилро нзибд гуфт вгў бо ҳечкас

صاحب دل را نزیبد گفت‌وگو با هیچکس

Муҳаррами ойӣна чун тимсол бояд бе нафас

محرم آیینه چون تمثال باید بی‌نفس

Ҷузи надомати пуртӯй аз шамъ ҳастӣ гул накард

جز ندامت پرتوی از شمع هستی گل نکرد

Нахли мотами рости ашк аз миваҳои пишрс

نخل ماتم راست اشک از میوه‌های پیشرس

Дар биёбоне ки мобор хамӯшӣ баста ем

در بیابانی که مابار خموشی بسته‌ایم

Бо нигоҳи чашми ҳайрон май дамади шӯри ҷарас

با نگاه چشم حیران می‌دمد شور جرس

Улфати асбоби дилро ҷўҳроиинаҳ шуд

الفت اسباب دل را جوهرآیینه شد

Об мегардад ниҳони охири зи ҷӯшу хору хас

آب می‌گردد نهان آخر ز جوش و خار و خس

эй надомати оби гардони хоки бунёди маро

ای ندامت آب گردان خاک بنیاد مرا

То дар ин сӯрати тавонам даст шустан аз ҳавас

تا در این صورت توانم دست شستن از هوس

Теғи истиғнои қотили рангӣ аз ман барнадошт

تیغ استغنای قاتل رنگی از من برنداشت

Дасти хӯни бсмлм дар доман чокасту бас

دست خون بسملم در دامن چاک است و بس

Нестгар парвози сайри бихўдии ҳам олимии сет

نیست‌گر پرواز سیر بیخودی هم عالمی‌ست

Аз шикасти ранг пидокрдаҳам чоки қафас

از شکست رنگ پیداکرده‌ام چاک قفس

Хоксорӣ мерасад охир ба дод саркашӣ

خاکساری می‌رسد آخر به داد سرکشی

Изтироби мавҷи росоҳл буд фарёдрас

اضطراب موج راساحل بود فریادرس

Чун ҳаё ғолиб шавад ғайр аз хамӯшӣ чора нест

چون‌ حیا غالب‌ شود غیر از خموشی‌ چاره نیست

Ҳарки бошад чун гуҳар дар об май дуздади нафас

هرکه باشد چون گهر در آب می‌دزدد نفس

Лиззати дарди муҳаббати ҳам тмошокрднии сет

لذت درد محبت هم تماشاکردنی‌ست

Дил ба завқӣ мехӯрд хӯнам ки натавон гуфт бас

دل به‌ذوقی می‌خورد خونم‌که نتوان‌گفت بس

Корвони умри бедили мақсадаш маълум нест

کاروان عمر بیدل مقصدش معلوم نیست

намечакад ашк ва қиёмат мекунад шӯри ҷарас

می‌چکد اشک و قیامت می‌کند شور جرس