Корвони мо ндордгрдӣ аз савти ҷарас
کاروان ما نداردگردی از صوت جرس
Субҳ бар дӯши шикасти ранг май бандади нафас
صبح بر دوش شکست رنگ میبندد نفس
Дар тарозуе ки сабри ошиқон санҷида анд
در ترازویی که صبر عاشقان سنجیدهاند
Кӯҳ агар гардад таҳаммул нест ҳамсанги адас
کوه اگر گردد تحمل نیست همسنگ عدس
Ошёни дили паноҳи ҳарзаи гардӣҳои мост
آشیان دل پناه هرزهگردیهای ماست
Хона ойӣна дорад ҷои ороми нафас
خانهٔ آیینه دارد جای آرام نفس
Дар адабгоҳи зуҳӯр аз миннати дунони манол
در ادبگاه ظهور از منت دونان منال
Шуълаи ҳам коҳ заъифӣ мешавад муҳтоҷи хас
شعله همکاه ضعیفی میشود محتاج خس
Офияти хоҳӣ , дар улфати саводи фақри зан
عافیت خواهی، در الفت سواد فقر زن
Баҳри сайди хоби фаршӣ соя мебошад нафас
بهر صید خواب فرشی سایه میباشد نفس
Аз ҳавас бо ҳеҷ қонеъи шӯ ки ӣнҷои анкабут
از هوس با هیچ قانع شو که اینجا عنکبوت
намекунад сайди ҳумо дар сояи боли магас
میکند صید هما در سایهٔ بال مگس
Субҳи айшу шоми кулуфт туам якдигаранд
صبح عیش و شام کلفت توام یکدیگرند
Шуълау дӯди он қадр бо ҳам надорад пеш ва пас
شعله و دود آنقدر با هم ندارد پیش و پس
Чун амл ҷӯшед аз табъати фано омода бош
چون امل جوشید از طبعت فنا آماده باش
Нест бе фоли сафари ошФтни мӯии фарс
نیست بیفال سفر آشفتن موی فرس
Гоҳи канданҳо садо меболад аз нақши нигин
گاه کندنها صدا میبالد از نقش نگین
Бехурӯшӣ нестгар сангӣ хӯрд бар пои кас
بی خروشی نیست گر سنگی خورد بر پای کس
Май рӯй аз худ дамии ҳам вазъи озодии бро
میروی از خود دمی هم وضع آزادی برآ
Хонаро равшан кун , оташи зан ба бунёди ҳавас
خانه را روشن کن، آتش زن به بنیاد هوس
То туоне сабр кун бедил дар ин кулуфти саро
تا توانی صبر کن بیدل در این کلفت سرا
Чун саҳари охири пар парвоз хоҳад шуд нафас
چون سحر آخر پر پرواز خواهد شد نفس