Аз лаби хомаши забони вомонда комасту бас

از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس

Бол аз парвоз чун монад ошён домасту бас

بال از پرواز چون ماند آشیان دام است و بس

Маркази тасхири дили ҷуз дида натавон ёфтан

مرکز تسخیر دل جز دیده نتوان یافتن

Гӯши минои ҳалқае гар дорад он ҷомаст вбс

گوش‌مینا حلقه‌ای گر دارد آن جام است وبس

То нафаси боқӣ сет натавон басти боли эҳтиёҷ

تا نفس باقی‌ست نتوان بست بال احتیاج

Ин Ганаҳое ки мо дорбм ибромасту бас

این غناهایی‌که ما داربم ابرام است و بس

Аз нишони каъбаи мақсӯд огаҳ нестам

از نشان ‌کعبهٔ مقصود آگه نیستم

ӣнқадар донам ки ҳастӣ соз эҳромасту бас

اینقدر دانم که هستی‌ساز احرام است و بس

Водӣ имкон надорад дастгоҳи ваҳшатам

وادی امکان ندارد دستگاه وحشتم

Ҳар тараф ҷавлон кунад назораи як гомасту бас

هر طرف جولان‌ کند نظاره یک گام است و بس

Бастааст аз мӯии чинии сӯратами наққоши сунъ

بسته است از موی چینی صورتم نقاش صنع

Субҳи эҷодами ҳамон гул кардан шомасту бас

صبح ایجادم همان ‌گل‌ کردن شام است و بس

Дастгоҳи мо ва ман чун субҳ барбод фаност

دستگاه ما و من چون صبح برباد فناست

Саҳни ин кошонаҳо яксар лаб бомасту бас

صحن این‌ کاشانه‌ها یکسر لب بام است و بس

Кош аз хиҷлати шарорам барнаме омад зи санг

کاش از خجلت شرارم برنمی‌آمد ز سنگ

Сӯхтам аз шарми оғозӣ ки анҷомасту бас

سوختم از شرم آغازی که انجام است و بس

Брпри анқои ту ҳар рангӣ ки мехоҳӣ бабанд

برپر عنقا تو هر رنگی‌که می‌خواهی ببند

Сӯрат ойӣна ҳастӣ ҳамин номасту бас

صورت آیینهٔ هستی همین نام است و بس

Беш аз ин натавон ба афсуни муҳаббати зистан

بیش از این نتوان به افسون محبت زیستن

Доғам аз андешаи васлӣ ки пайғомасту бас

داغم از اندیشهٔ وصلی‌ که پیغام است و بس

Пухтагии деги суханро боз медорад зи ҷӯш

پختگی دیگ سخن را باز می‌دارد ز جوش

То хамӯшӣ нест бедили муддао хомасту бас

تا خموشی ‌نیست بیدل مدعا خام‌ است و بس