Завқи шӯҳратҳо далели фитрат хомасту бас
ذوق شهرتها دلیل فطرت خام است و بس
Сӯрати нақши нигини хамёза номасту бас
صورت نقش نگین خمیازهٔ نام است و بس
Навҳа кун бар хеш агар мағлуб чашм афтод дил
نوحهکن بر خویش اگر مغلوب جسم افتاد دل
Офтоби онҷокаҳи зибр хок шуд шомаст вбс
آفتاب آنجاکه زبر خاک شد شام است وبس
Аз қабул ом натавон зист мағрури камол
از قبول عام نتوان زیست مغرور کمال
Ончии таҳсини дидае зини қавм дашномасту бас
آنچه تحسین دیدهای زین قوم دشنام است و بس
Ҳақи шиносии кӯ , муруввати кӯ , адаби кӯ , шарми кӯ
حقشناسی کو، مروت کو، ادب کو، شرم کو
Ҷаҳди аҳли фазл бар якдигар илзомасту бас
جهد اهل فضل بر یکدیگر الزام است و بس
Глрхони доми вафо аз сайди улфат чида анд
گلرخان دام وفا از صید الفت چیدهاند
Гардиши чашмӣ ки ҳуш май барад ҷомасту бас
گردش چشمیکه هوشی میبرد جام است و بس
Ҳарчӣ май бинии бисоти орои арз ҳайрат аст
هرچه میبینی بساط آرای عرض حیرت است
Ин гулистони сурбаи сари як нахл бодомасту бас
این گلستان سربهسر یک نخل بادام است و بس
Ҳечкасро қобили он ҷилва напасандед ишқ
هیچکس را قابل آن جلوه نپسندید عشق
Ҷавҳари ҳайронии ойӣна авҳомасту бас
جوهر حیرانی آیینه اوهام است و بس
Дар раҳи ишқат ки тадбири офати битоқтии сет
در ره عشقت که تدبیر آفت بیطاقتیست
Ҳар куҷои вомондагӣ гул кард оромасту бас
هر کجا واماندگی گل کرد آرام است و بس
Бол оҳӣ мекашад ашкӣ ки май рбзими мо
بال آهی میکشد اشکی که میربزیم ما
Шабнами моро ҳавои гаштан саранҷомасту бас
شبنم ما را هوا گشتن سرانجام است و بس
Аз таъаллуқи он қадри хишти баннои кулуфтӣ
از تعلق اینقدر خشت بنای کلفتی
Андакӣ аз худ бро , олами сар бомасту бас
اندکی از خود برآ، عالم سر بام است و بس
Чун сиёҳӣ рафт аз мӯ , фикр хўдроиӣ хатост
چون سیاهی رفت از مو، فکر خودرایی خطاست
Ҷомаи ҳргаҳ шаста гардад боб эҳромасту бас
جامه هرگه شستهگردد باب احرام است و بس
Фитрати бедили ҳамон ойӣнаи мъҷзнмост
فطرت بیدل همان آیینهٔ معجزنماست
Ҳар сухан каз хома аш меҷӯшад илҳомаст вбс
هر سخن کز خامهاش میجوشد الهام است وبس