Зиндагӣ маҳрӯм такрорасту бас

زندگی محروم تکرارست و بس

Чун шарари ин ҷилва як борасту бас

چون شرر این جلوه یک بارست و بس

Аз адам ҷӯйед субҳ эй оқилон

از عدم جویید صبح ای عاقلان

Олимии ӣнҷо шаб торасту бас

عالمی اینجا شب تارست و بس

Аз заъифӣ бар рухи тасвири мо

از ضعیفی بر رخ تصویر ما

Ранг агар гул мекунад борасту бас

رنگ اگر گل می‌کند بارست و بس

Ғифлати мо пардаи бегонагии сет

غفلت ما پردهٔ بیگانگی‌ست

Муҳаррамонро ғайр ҳам борасту бас

محرمان را غیر هم بارست و بس

Кист то фаҳмади забони аҷзи мо

کیست تا فهمد زبان عجز ما

Нолаи ӣнҷо набз беморасту бас

ناله اینجا نبض بیمارست و بس

Нест офоқ аз дили сангини тиҳӣ

نیست آفاق از دل سنگین تهی

Ҳркҷо рафтем кҳсорсту бас

هرکجا رفتیم کهسارست و بس

Аз шикасти шиша дилҳо мапурс

از شکست شیشهٔ دلها مپرس

Шшҷҳти як нештар зорасту бас

ششجهت یک نیشتر زارست و بس

Дар таҳайюри лиззати дидори кӯ

در تحیر لذت دیدار کو

Дида ойӣна бедорасту бас

دیدهٔ آیینه بیدارست و بس

Ихтилот халқ набӯд бе газанд

اختلاط خلق نبود بی‌گزند

Базми суҳбат ҳалқа морасту бас

بزم صحبت حلقهٔ مارست و بس

Чун ҳубоб аз шайхӣ зоҳид мапурс

چون حباب از شیخی زاهد مپرس

Ин сар бемағз дасторасту бас

این سر بی‌مغز دستارست و بس

эй сарат чун шуълаи пари боди ғурур

ای سرت چون شعله پر باد غرور

Инки гардан май кашӣ , дорасту бас

اینکه‌ گردن می‌کشی‌، دارست و بس

Бедил аз зиндониён улфатем

بیدل از زندانیان الفتیم

Буии гулро ранг , деворасту бас

بوی گل را رنگ، دیوارست و بس