Чу абру баҳри зи лофи сахо пушаймон бош

چو ابر و بحر ز لاف سخا پشیمان باش

Карам куну арақи инфеъол эҳсон бош

کرم‌ کن و عرق انفعال احسان باش

Бисоти ин чамани ойӣнаи дорӣ адаб аст

بساط این چمن آیینه‌داری ادب است

Чу шабнами оби шӯ аммо ба чашм ҳайрон бош

چو شبنم آب شو اما به چشم حیران باش

Ҳузури обилаи по агар ба даст уфтад

حضور آبلهٔ پا اگر به دست افتد

Қадам бар афсари шоҳии гузор ва султон бош

قدم بر افسر شاهی گذار و سلطان باش

Зхўни худ чу ҳинои ранги тӯҳфаи пардозад

زخون خود چو حنا رنگ تحفه پردازد

Гули василаи побӯси хуш хиромон бош

گل وسیلهٔ پابوس خوش خرامان باش

Чаҳ лозимаст кашии ранҷи интизорӣҳо

چه لازم است ‌کشی رنج انتظاریها

Ҷигар чу субҳ ба чокии даҳ ва гулистон бош

جگر چو صبح به چاکی ده و گلستان باش

зи машраби хату хол батон машав ғофил

ز مشرب خط و خال بتان مشو غافل

Ба ҳасани маънии куфри обрӯӣ имон бош

به حسن معنی‌ کفر آبروی ایمان باش

Ҳавои парастии ҷамъият аз фусурда дилӣ аст

هوا پرستی جمعیت از فسرده دلی است

Чу гирд бар сари ин хокдон парешон бош

چو گرد بر سر این خاکدان پریشان باش

Куҷост вусъати дигари саводи имкон ро

کجاست وسعت دیگر سواد امکان را

Чу шуъла дар ҷигари санги доғ ҷавлон бош

چو شعله در جگر سنگ داغ جولان باش

зи фикри уқдаи дил чун гуҳар машав ғофил

ز فکر عقدهٔ دل چون‌ گهر مشو غافل

Дамӣ ки нохун мавҷат намонад дандон бош

دمی که ناخن موجت نماند دندان باش

Далели матлаби ушшоқ бӯдан осон нест

دلیل مطلب عشاق بودن آسان نیست

Ба номае ки надорад савод унвон бош

به نامه‌ای که ندارد سواد عنوان باش

Ба сози ҳодисаи ҳам нағма бӯдан ором аст

به ساز حادثه هم نغمه بودن آرام است

Агар замона қиёмат кунад ту тӯфон бош

اگر زمانه قیامت ‌کند تو توفان باش

Ба ҷузи фанои намаки соз зиндагонӣ нест

به جز فنا نمک ساز زندگانی نیست

Тамоми шефтаи инӣу андакӣ он бош

تمام شیفتهٔ اینی و اندکی آن باش

Дар ин чамани ҳамаи оҷиз нигоҳ дидорем

در این چمن همه عاجز نگاه دیداریم

Ту низ як дўнгаҳ дар қатор мижгон бош

تو نیز یک دونگه در قطار مژگان باش

Чаҳ нанги далқ ва чаҳ фахри кулоҳ ғифлат туаст

چه ننگ دلق و چه فخر کلاه غفلت توست

Ба ҳар либос ки бошӣ зи хеш урён бош

به هر لباس ‌که باشی ز خویش عریان باش

Далели ваҳдат аз афсуни касратии бедил

دلیل وحدت از افسون‌ کثرتی بیدل

Ҳамин қадар ки ба ҷисм ошно шудӣ ҷон бош

همین قدر که به جسم آشنا شدی جان باش