Чу тимсолӣ ки беойӣна маъдӯмаст бунёдаш
چو تمثالی که بیآیینه معدوم است بنیادش
Фаромӯши худами чандон ки гӯйӣ рафтам аз ёдаш
فراموش خودم چندان که گویی رفتم از یادش
Нафас ҳар чанд гирди нола бар дил бор ме гардад
نفس هر چند گرد ناله بر دل بار میگردد
Ҷаҳон тангаст бар сайдӣ ки домат гирад озодаш
جهان تنگ است بر صیدی که دامت گیرد آزادش
Гирифтори шикаст дил надорад тоб нолидан
گرفتار شکست دل ندارد تاب نالیدن
зи мӯии чинӣ афкандааст тарҳи доми сайёдаш
ز موی چینی افکنده است طرح دام صیادش
СФидиҳоӣ мӯ кард огаҳам аз умри биҳосл
سفیدیهای مو کرد آگهم از عمر بیحاصل
зи ҷӯии шери вошди лағзиши рафтори Фарҳодаш
ز جوی شیر واشد لغزش رفتار فرهادش
Саботи ранги имкони сӯрати имкон наме бандад
ثبات رنگ امکان صورت امکان نمیبندد
Фалаки охири зи рӯзу шаби ду мӯ шуд калаки беҳзодаш
فلک آخر ز روز و شب دو مو شد کلک بهزادش
Ҷаҳон бо ин проФшонӣ надорад буии озодӣ
جهان با این پرافشانی ندارد بوی آزادی
Буруни ошён дар байзаи парвардаи сети фӯлодаш
برون آشیان در بیضه پروردهست فولادش
Сухан бепарда кам гӯ аз забони халқи эмини зӣ
سخن بیپرده کم گو از زبان خلق ایمن زی
Чароғи зер доман нест чандон заҳмати бодаш
چراغ زیر دامن نیست چندان زحمت بادش
Ба тасвир саҳар монад ғубори нотавони ман
به تصویر سحر ماند غبار ناتوان من
Ки натавонади нафас гардан кашид аз ҷайби эҷодаш
که نتواند نفس گردن کشید از جیب ایجادش
Гузаштан аз хати соғар ба махмурон ситам дорад
گذشتن از خط ساغر به مخموران ستم دارد
Магардон гирди сари сайдӣ ки бояд кард озодаш
مگردان گرد سر صیدی که باید کرد آزادش
Ҳаё аз сарнавиштами нуқта бенам наме хоҳад
حیا از سرنوشتم نقطهٔ بینم نمیخواهد
Арақи токии намоями хушк ,тар дастаст устодаш
عرق تاکی نمایم خشک، تر دست است استادش
Дил аз ҳастӣ тиҳӣ ногашта дар таҳқиқ шак дорад
دل از هستی تهی ناگشته در تحقیق شک دارد
Магари ин нуқта гардад сифр то равшан шавад содш
مگر این نقطه گردد صفر تا روشن شود صادش
Чаҳ шӯри афканди ширин дар димоғи кӯҳкан ёрб
چه شور افکند شیرین در دماغ کوهکن یارب
Ки хок бесутун шуд серума ва нанишаст фарёдаш
که خاک بیستون شد سرمه و ننشست فریادش
На ҳиҷрон донаму неи васли бедил ӣнқадар донам
نه هجران دانم و نی وصل بیدل اینقدر دانم
Ки улфати олимиро доғ кард оташ ба бунёдаш
که الفت عالمی را داغ کرد آتش به بنیادش