Бскаҳ афтодааст бе нами хӯни сайди лоғараш

بسکه افتاده است بی‌نم خون صید لاغرش

намехӯрд об аз сафои худ забони ханҷараш

می‌خورد آب از صفای خود زبان خنجرش

Онкӣ чун гули захми моро дар намаки хобоанд ва рафт

آنکه چون‌گل زخم ما را در نمک خواباند و رفت

Чун саҳари шӯр табассум мечакад аз пайкараш

چون سحر شور تبسم می‌چکد از پیکرش

Баъди мурдани ҳам марӣзи ишқ бефарёд нест

بعد مردن هم مریض عشق بی‌فریاد نیست

Гирд менолад ҳамонгар хок гардад бистараш

گرد می‌نالد همان‌ گر خاک‌ گردد بسترش

Баҳри найрангӣ ки олами шухӣ амвоҷ ӯст

بحر نیرنگی که عالم شوخی امواج اوست

намедиҳад ишқ аз ҳубоби ман суроғи гавҳараш

می‌دهد عشق از حباب من سراغ‌ گوهرش

Ман зи ҷуръат бенасибам лек дорад бихўдӣ

من ز جرأت بی‌نصیبم لیک دارد بیخودی

Гардиши рангӣ ки май грдондми гирди сараш

گردش رنگی که می‌گرداندم گرد سرش

То нафаси боқии сети дилро аз тапидан чора нест

تا نفس باقی‌ست دل را از تپیدن چاره نیست

Тоири мо дом ваҳшат дорад аз болу париш

طایر ما دام وحشت دارد از بال و پرش

Кӯс ваҳдат мезанад дилгар парешон нест ваҳм

کوس وحدت می‌زند دل گر پریشان نیست وهم

Шоҳ ӣнҷо мешавад танҳо ба ҷамъи лашкараш

شاه اینجا می‌شود تنها به جمع لشکرش

Бояд аз шарми фузулӣ об гардад ҳимматат

باید از شرم فضولی آب‌گردد همتت

Миҳмони олимӣ онгаҳ ғами гову хараш

میهمان عالمی آنگه غم گاو و خرش

Офияти дилро тнк сармоя дорад чун ҳубоб

عافیت دل را تنک سرمایه دارد چون حباب

Аз шикастанҳо магари лбризгрдди соғараш

از شکستنها مگر لبریزگردد ساغرش

Пар баландаст остон бе нёзбҳои ишқ

پر بلند است آستان بی‌نیازبهای عشق

Он сӯии ин ҳафт манзари ҳалқа Эй дорад дараш

آن سوی این هفت منظر حلقه‌ای دارد درش

Аз суроғи матлабами бгзркаҳ монанди сапанд

از سراغ مطلبم بگذرکه مانند سپند

Нолае гум кардаам , май ҷўбм аз хокистараш

ناله‌ای ‌گم کرده‌ام‌، می‌جوبم از خاکسترش

Бас ки аз дарди муҳаббати бедили мо гашти зор

بس که از درد محبت بیدل ما گشت زار

Ҳамчуи мижгон май хулд дар дидаи ҷисми лоғараш

همچو مژگان می‌خلد در دیده جسم لاغرش