Чаҳ лозим аст кашад теғи чашми хунхораш

چه لازم است‌ کشد تیغ چشم خونخوارش

Ба рӯй дил ки нафас низ мекунад кораш

به روی دل‌ که نفس نیز می‌کند کارش

Ба ҳайратам ки чаҳ мазмун дар остин дорад

به حیرتم‌ که چه مضمون در آستین دارد

Нигоҳи аҷз сиришкӣаст меҳри тӯмораш

نگاه عجز سرشکی است مهر طومارش

Чаман ба файзи биёбон ноумедӣ нест

چمن به فیض بیابان ناامیدی نیست

Ки аз шикастани дил об мехӯрд хораш

که از شکستن دل آب می‌خورد خارش

Муҳӣти файзи қаноат ки мавҷаш истиғност

محیط فیض قناعت‌که موجش استغناست

Чу оби оина сарчашма нест дар кораш

چو آب آینه سرچشمه نیست در کارش

Надорад он ҳамаи тахмини арсаи имкон

ندارد آن همه تخمین عرصهٔ امکان

Бабанд чашм ва бипаймо фазои миқдораш

ببند چشم و بپیما فضای مقدارش

Бисот хомаш ҳастӣ ситезаи оҳангам

بساط خامش هستی ستیزه آهنگم

Магар расад ба навой гусастани тораш

مگر رسد به نوای‌ گسستن تارش

Кабоби ҳиммати он раҳравам ки дар талабат

کباب همت آن رهروم‌ که در طلبت

Чу ашк обила дорад Аннани рафтораш

چو اشک آبله دارد عنان رفتارش

зи нолаи булбулам осӯдааст ва май тарсам

ز ناله بلبلم آسوده است و می‌ترسم

Дили ду ним диҳад бози ёди минқораш

دل دو نیم دهد باز یاد منقارش

зи ҷилваи ту ҷаҳони корвон оина аст

ز جلوهٔ تو جهان کاروان آینه است

Ба ҳар чаҳ менагарм ҳайратӣаст дар бориш

به هر چه می‌نگرم حیرتی است در بارش

Ғурури ишқи тнзаҳи бисоти хўдроиии сет

غرور عشق تنزه بساط خودرایی‌ست

Димоғ кас нахирад глФрўши бозораш

دماغ‌ کس نخرد گلفروش بازارش

Фиреби ъушрати тӯбо ки мехӯрд бедил

فریب عشرت طوبی‌ که می‌خورد بیدل

Ба ранги сояи сари моу пои девораш

به رنگ سایه سر ما و پای دیوارش