Чунин то кӣ тапад дар интизори захми нахҷӣраш
چنین تا کی تپد در انتظار زخم نخجیرش
Дроғўши камон бар дил қиёмат мекунад тираш
درآغوش کمان بر دل قیامت میکند تیرش
Магари он ҷилва дарёбад забони ҳайрати мо ро
مگر آن جلوه دریابد زبان حیرت ما را
Ки чун ойӣна беҳарфаст софӣҳои тақрираш
که چون آیینه بیحرف است صافیهای تقریرش
Агар инаст барқи хонаи сӯзи шуълаи ҳасанат
اگر این است برق خانه سوز شعلهٔ حسنت
Ҷаҳонӣ ме тавон оташ задан аз ранги тасвираш
جهانی میتوان آتش زدن از رنگ تصویرش
Мусаввири ҷилва натавонад диҳад нақши миёнат ро
مصور جلوه نتواند دهد نقش میانت را
Гар аз тори назари созанди мӯии калаки таҳрираш
گر از تار نظر سازند موی کلک تحریرش
Сияҳи рӯзӣ ки ёди турраи ?ути овоза аш дорад
سیهروزی که یاد طرهات آوازهاش دارد
Ба сад хуршед натавон шуд ҳарифи манъи шбгирш
به صد خورشید نتوان شد حریف منع شبگیرش
Ба ин найранг агар ҳасан батон ойӣнаи пардозад
به این نیرنگ اگر حسن بتان آیینه پردازد
Брҳмн дорад ӣмонӣ ки шарм ояд зи такфираш
برهمن دارد ایمانی که شرم آید ز تکفیرش
Ба саъии ҷони кунӣҳо кӯҳкани овоза Эй дорад
به سعی جانکنیها کوهکن آوازهای دارد
Ба ғавғо май фурушад ҳарки бошад об дар шераш
به غوغا میفروشد هرکه باشد آب در شیرش
Дар ин дашти ҷунуни улфат гирифторӣ наме бошад
در این دشت جنون الفتگرفتاری نمیباشد
Ки озодии пар афшон нест аз овози занҷираш
که آزادی پر افشان نیست از آواز زنجیرش
Нафас май баст бар умри абади сози ҳубоби ман
نفس میبست بر عمر ابد ساز حباب من
Ба як басти вгшоди чашм охир шуд Баму зераш
به یک بست وگشاد چشم آخر شد بم و زیرش
Дили ҷамъи орзӯи дории бисоти гуфтугӯ тай кун
دل جمع آرزو داری بساط گفتگو طی کن
Ки гавҳар бар шикасти мавҷ мавқуфаст таъмираш
کهگوهر بر شکست موج موقوف است تعمیرش
Ба саҳройӣ ки сайёдаши каманди зулф ӯ бошад
به صحرایی که صیادشکمند زلف او باشد
Агар маънӣ шавад ҷустан надорад гирди нахҷӣраш
اگر معنی شود جستن ندارد گرد نخجیرش
Ба сад тоқат накардам рости бедили қомати оҳӣ
به صد طاقت نکردم راست بیدل قامت آهی
Ҷавониҳо агар инаст раҳмати бод бар пераш
جوانیها اگر این است رحمت باد بر پیرش