Дилӣ ки гардиши чашми ту бишиканади созиш

دلی که گردش چشم تو بشکند سازش

Ба завқи серума шудани хоки лӣсади овозаш

به ذوق سرمه شدن خاک لیسد آوازش

Ба ҳар замин ки хироми ту шухии ангезад

به هر زمین‌ که خرام تو شوخی انگیزد

Чаман ба ханда нагирад ғубори глбозш

چمن به خنده نگیرد غبار گلبازش

Ба маҳфилӣ ки нигоҳат ҷунун кунад таъмир

به محفلی‌ که نگاهت جنون‌ کند تعمیر

Парӣ ба санг занад шишаи хонаи нозаш

پری به سنگ زند شیشه خانهٔ نازش

Ба хонае ки муқӣмон интизор тавонад

به خانه‌ای ‌که مقیمان انتظار تواند

Зананд аз оинаҳо ҳалқа бар дар бозаш

زنند از آینه‌ها حلقه بر در بازش

Ман ва ҷунун зада ашкӣ ки чун ба шӯр ояд

من و جنون زده اشکی ‌که چون به شور آید

Бақадр обилаи пои дамади так ва тозаш

بقدر آبلهٔ پا دمد تک و تازش

Ғубори арсаи гуҳи ҳамтем ки то ба абад

غبار عرصه‌گه همتم‌ که تا به ابد

Чу осмон нанишинад зи пои сари афрозаш

چو آسمان ننشیند ز پا سر افرازش

Ба рангами оинае буд сояпарвар ноз

به رنگم آینه‌ای بود سایه پرور ناز

Дар офтоби нишонди илтифоти парвозаш

در آفتاب نشاند التفات پروازش

Талоши халқ ки анҷом ӯст хок шудан

تلاش خلق‌ که انجام اوست خاک شدن

Ба ранги ашк тарӣ мечакад аз оғозаш

به رنگ اشک تری می‌چکد از آغازش

Ба гирди олам кам фурсатӣ ватан дорем

به‌ گرد عالم کم‌فرصتی وطن داریم

Шарар хушаст ба парвози ошёни созиш

شرر خوش است به ‌پرواز آشیان سازش

Чаҳ шуълаҳо ки наомад ба рӯй оби имрӯз

چه شعله‌ها که نیامد به روی آب ‌امروز

Мапурс аз арақ бе димоғии нозаш

مپرس از عرق بی دماغی نازش

Зхўиш то нарӯй нози ин чаман барҷост

زخویش تا نروی ناز این چمن برجاست

Шикаст дар пари ранг ту кард парвозаш

شکست در پر رنگ تو کرد پروازش

Ба кӯҳи бедил агар нолад аз гаронии дил

به‌ کوه بیدل اگر نالد از گرانی دل

Фурӯ ба санг равад то қиёмати овозаш

فرو به سنگ رود تا قیامت آوازش