Сухансанҷӣ ки мадҳи халқи нФрибд ба васвосаш

سخن‌سنجی‌که مدح خلق نفریبد به وسواسش

Масеҳои ҷаҳон мурда гардад субҳи анфосаш

مسیحای جهان مرده گردد صبح انفاسش

Нафаси маҳмили каши чандини Гана ва фақр ме бошад

نفس محمل‌کش چندین غنا و فقر می‌باشد

Ки дар ҳар омад ва рафтӣаст гирди ҷоҳи ифлосаш

که در هر آمد و رفتی است‌ گرد جاه افلاسش

зи тору пуд аздодаст ибрати бофии гардун

ز تار و پود اضداد است عبرت بافی‌ گردون

Каҷӣ ва ростӣ шуд ҷамъ то гул кард карбосаш

کجی و راستی شد جمع تا گل‌ کرد کرباسش

Фсрдни ҳам камолаши пос об рӯаст дар маънӣ

فسردن هم ‌کمالش پاس آب روست در معنی

Нигин аз кандан озодаст агарсозӣ зи алмосаш

نگین از کندن آزاد است اگر سازی ز الماسش

Фалак созӣаст мустағнии зи вазъи ҳарзаи оҳангӣ

فلک سازیست مستغنی ز وضع هرزه آهنگی

. Ману мои ту мебошадгар овозӣаст дар тосаш

.من و مای تو می‌باشد گر آوازی است در طاسش

Маро бар бе нёзиҳои маҷнӯн рашк ме ояд

مرا بر بی‌نیازیهای مجنون رشک می‌آید

Ки гум карда сети роҳ ва нест ёд аз Хизру Илёсаш

که گم کرده‌ست راه و نیست یاد از خضر و الیاسش

Шикваи иззат аз иқболи дунон нанг ме дорад

شکوه عزت از اقبال دونان ننگ می‌دارد

Баландии токҷо бар обила хандад зи омосаш

بلندی تاکجا بر آبله خندد ز آماسش

Ту зини мазраъи нимувҳои дарави омодае дорӣ

تو زین مزرع نموهای درو آماده‌ای داری

Ки дар ҳар моҳ чун нохуни згрдўн май дамади досаш

که در هر ماه چون ناخن زگردون می‌دمد داسش

Ба иқлӣми адам гум кард инсони завқи султонӣ

به اقلیم عدم گم کرد انسان ذوق سلطانی

Ки ваҳм ҳастӣ афканди ин замон дар дасти кносш

که وهم هستی افکند این زمان در دست کناسش

Ҳубоби бедили моро ғам дигар наме бошад

حباب بیدل ما را غم دیگر نمی‌باشد

Нафаси зиндонӣ шармаст бояд доштани посаш

نفس زندانی شرم است باید داشتن پاسش