Ҷавонии доман афшон рафту перии ҳам ба дунболаш

جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

Гузашт аз қомати хами гӯш бар овози халхолаш

گذشت از قامت خم‌ گوش بر آواز خلخالش

зи парвози нафаси огаҳ неам лек ӣнқадар донам

ز پرواز نفس آگه نی‌ام لیک اینقدر دانم

Ки охир то шикастан мерасад саъии пару болаш

که آخر تا شکستن میرسد سعی پر و بالش

Ба хоби ваҳми таъбир баландӣ кардаам иншо

به خواب وهم تعبیر بلندی‌کرده‌ام انشا

Ба гардун май тунди ҳаркас бақадр гардиши ҳолаш

به‌گردون می‌تند هرکس بقدر گردش حالش

Видоъ соз ҳастӣ кун ки ӣнҷо ҳар чаҳ пайдо шуд

وداع ساز هستی‌ کن‌ که اینجا هر چه پیدا شد

Нафас гардид бар ойӣнаи таҳқиқи тимсолаш

نفس‌ گردید بر آیینهٔ تحقیق تمثالش

Мизоҷи нотавони ишқ чун оташ табӣ дорад

مزاج ناتوان عشق چون آتش تبی دارد

Ки ҷузи хокистар бунёд ҳастӣ нест тбхолш

که جز خاکستر بنیاد هستی نیست تبخالش

Шабистони ҷунуни дигар чаҳ равнақ дошт ҳайронам

شبستان جنون دیگر چه رونق داشت حیرانم

Чироғонгар наме буд аз шарори санги атфолаш

چراغان‌ گر نمی‌بود از شرار سنگ اطفالش

Гирифтам навбаҳор омад чаҳ дорад гул дар ин гулшан

گرفتم نوبهار آمد چه دارد گل در این گلشن

Ҳамон ойӣнаи дори ваҳшат пораст имсолаш

همان آیینه‌دار وحشت پار است امسالش

Ба забти нолаи дил май гудозами пайкари худ ро

به ضبط نالهٔ دل می‌گدازم پیکر خود را

Магар дар серумаи ғлтм то кунам як хомшии лолаш

مگر در سرمه غلتم تا کنم یک خامشی لالش

Гана ва фақр ҳастӣ он қадр фурсат наме хоҳад

غنا و فقر هستی آنقدر فرصت نمی‌خواهد

Нафас ҳар дам задан бепардааст идбору иқболаш

نفس هر دم زدن بی‌پرده است ادبار و اقبالش

Ба ҳар калакӣ ки пардозанд аҳволи ман бедил

به هر کلکی ‌که پردازند احوال من بیدل

Чу тор соз болад то қиёмати нола аз нолш

چو تار ساز بالد تا قیامت ناله از نالش