Мурғӣ ки пар ифшоанд ба гулзори хаёлаш

مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

Парвоз супурданд ба миқрози ду болаш

پرواز سپردند به مقراض دو بالش

Саргаштагии зарраи зи хуршед аён аст

سرگشتگی ذره ز خورشید عیان است

эй ғофили ҳолам назарӣ кун ба ҷамолаш

ای غافل حالم نظری‌ کن به جمالش

Дар ғунчаи дили ранги баҳор ҳавасӣ ҳаст

در غنچهٔ دل رنگ بهار هوسی هست

Тарсам ки шикастани надиҳади арзи камолаш

ترسم که شکستن ندهد عرض کمالش

Чун лола ба ҳасанӣ нарасад оинаи дил

چون لاله به حسنی نرسد آینهٔ دل

То доғ хаёлат нашавад зинати холаш

تا داغ خیالت نشود زینت خالش

Зини гӯна ки ҳар лаҳзаи ҷамоли ту ба рангӣаст

زین گونه که هر لحظه جمال تو به رنگیست

Ойӣнаи мо чанд диҳад арзи мисолаш

آیینهٔ ما چند دهد عرض مثالش

Ҳрзраҳ ки ояд ба назари барқи Роми мост

هرذره‌که آید به نظر برق رم ماست

Олами ҳамаи даштии сет ки моием ғизолаш

عالم همه دشتی‌ست که ماییم غزالش

Аз улфат дил нест нафасро сари парвоз

از الفت دل نیست نفس را سر پرواز

Ин мавҷи ҳубобии сети гиреҳ дар пару болаш

این موج حبابی‌ست‌گره در پر و بالش

Маҳмили сифати изҳори қумошӣ ки ту дорӣ

مخمل‌صفت اظهار قماشی که تو داری

Хобии сет ки таъбири намое ба хаёлаш

خوابی‌ست که تعبیر نمایی به خیالش

Ҳар чанд бурун ҷустан аз ин боғ маҳоласт

هر چند برون جستن از این باغ محالست

Доман ба ҳаво мешаканд саъии ниҳолаш

دامن به هوا می‌شکند سعی نهالش

Аз оҷизии бедили бечора чаҳ пурсӣ

از عاجزی بیدل بیچاره چه پرسی

Нақши қидмати бас буд ойӣнаи ҳолаш

نقش قدمت بس بود آیینهٔ حالش