Чу дарёбад касе ранги адои чашми худ комаш
چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش
Ниҳонтар аз раг хобаст мавҷи бода дар ҷомаш
نهانتر از رگ خواب است موج باده در جامش
Рсоииҳо ба фикри турра ӯ хок май бӯсад
رساییها به فکر طرهٔ او خاک میبوسد
Мапурс аз шонаи кӯтоҳи дасти оғозу анҷомаш
مپرس از شانهٔ کوتاه دست آغاز و انجامش
Хаёл ӯ муқӣми чашм ҳайронаст , май тарсам
خیال او مقیم چشم حیران است، میترسم
Ки осебии расонади ҷунбиши мижгон бар андомаш
که آسیبی رساند جنبش مژگان بر اندامش
Ба завқи шухии он ҷилва чун ойӣнаи шабнам
به ذوق شوخی آن جلوه چون آیینهٔ شبنم
Нигоҳӣ нест дар чашмам ки ҳайронӣ кунад ромиш
نگاهی نیست در چشمم که حیرانی کند رامش
Табассуми соғари субҳи таманноӣ ки ме гардад
تبسم ساغر صبح تمنای که میگردد
Агар ёбӣ ба сад даст дуо бурдор дашномаш
اگر یابی به صد دست دعا بردار دشنامش
Гар ин бошад ғурури шеваи нозӣ ки ман дидам
گر این باشد غرور شیوهٔ نازیکه من دیدم
Ба коми хеши ҳам мушкил ки бошад лаъли хўдкомш
بهکام خویش هم مشکلکه باشد لعل خودکامش
Чаҳ имконаст дилро дар хиромаши забти худкардан
چه امکان است دل را در خرامش ضبط خودکردن
Ҳамагар санг бошад бар шарар май бандади оромиш
همهگر سنگ باشد بر شرر میبندد آرامش
Агар дар хонаи ойӣнаи ҳасанаш партав андозад
اگر در خانهٔ آیینه حسنش پرتو اندازد
Чу ҷавҳари лъмаҳ хуршед ҷӯшад аз дару бомаш
چو جوهر لعمهٔ خورشید جوشد از در و بامش
На танҳо дар дили ойӣнаи ранг ҷилва ме хандад
نه تنها در دل آیینه رنگ جلوه میخندد
Дар оғӯши нигинҳо ҳам табассум мекунад номаш
در آغوش نگینها هم تبسم میکند نامش
Тавофи хоки кӯяши он қадри ҷаҳд тараб дорад
طواف خاککویش آنقدر جهد طرب دارد
Ки рангу буии гул дар ғунчаҳо май бандади эҳромаш
که رنگ و بویگل در غنچهها میبندد احرامش
Дар он маҳфил ки ҳасани олами ороиш буд соқӣ
در آن محفلکه حسن عالم آرایش بود ساقی
Фалак миност май айши абади хуршеди вмаҳи ҷомаш
فلک میناست می عیش ابد خورشید ومه جامش
зи нахли он қади дилҷӯи назокатро тамошо кун
ز نخل آن قد دلجو نزاکت را تماشا کن
Ки хам гардӣда шохи абрӯ аз бори ду бодомаш
که خم گردیده شاخ ابرو از بار دو بادامش
Умед аз васл ӯ мушкил ки гардад доғи маҳрӯмӣ
امید از وصل او مشکل که گردد داغ محرومی
Нафас то метапад бар хеш даркораст пайғомаш
نفس تا میتپد بر خویش درکار است پیغامش
Сари ангушти ашороти хаташ бо дида ме гуяд
سر انگشت اشارات خطش با دیده میگوید
Ҳазар бояд зи сайёдӣ ки хуршедаст дар домаш
حذر باید ز صیادی که خورشید است در دامش
Марӣзи шавқи бедили ҳаргиз осўдн наме хоҳад
مریض شوق بیدل هرگز آسودن نمیخواهد
Ки ҳамчун набзи мавҷи охир кафан мегардад оромиш
که همچون نبض موج آخر کفن میگردد آرامش