Кулоҳ нест тааюн ки мо зи сари Фкнимш

کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

Магар ба хок нишинем каз назари Фкнимш

مگر به خاک نشینیم ‌کز نظر فکنیمش

Ғубори мо ва манӣ каз нафас фитод ба гардан

غبار ما و منی‌ کز نفس فتاد به ‌گردن

з хона нест бурунгар бурун дар Фкнимш

ز خانه نیست برون ‌گر برون در فکنیمش

Мол кор надидем варна дидаи ибрат

مآل ‌کار ندیدیم ورنه دیدهٔ عبرت

Ҷаҳонаш оина дорад ба хок агар Фкнимш

جهانش آینه دارد به خاک اگر فکنیمش

Сиррӣ ки як хами мижгон ба хок тира намонад

سری‌ که یک خم مژگان به خاک تیره نماند

Чу ашки шамъ чаҳ лозим ки бо саҳари Фкнимш

چو اشک شمع چه لازم ‌که با سحر فکنیمش

Ҳазор ҳасрат гуфтор метапад ба хамӯшӣ

هزار حسرت‌ گفتار می‌تپد به خموشی

Нафас ба нолаи диҳеми он қадр ки бар Фкнимш

نفس به ناله دهیم آنقدر که بر فکنیمش

Чу шамъи сар ба ҳаво то куҷои димоғи фузулӣ

چو شمع سر به هوا تا کجا دماغ فضولی

Баланде ки ба пастӣ кашад зи сари Фкнимш

بلندیی ‌که به پستی‌ کشد ز سر فکنیمش

Ба ғайри хиҷлати аҳбоби арзи шиква чаҳ дорад

به غیر خجلت احباب عرض شکوه چه دارد

Гулоб нест ки бар рӯй икдгри Фкнимш

گلاب نیست‌ که بر روی یکدگر فکنیمش

Чаҳ мумкинаст нчиндтарӣ ҷабини мурувват

چه ممکن است نچیند تری جبین مروت

зи сар фикандани шохӣ ки аз табари Фкнимш

ز سر فکندن شاخی‌ که از تبر فکنیمش

зи забти нола ба дил раҳм кардаем вагарна

ز ضبط ناله به دل رحم‌ کرده‌ایم وگرنه

Ҷаҳон куҷост ки оташ ба хушк ватар Фкнимш

جهان ‌کجاست‌ که آتش به خشک و تر فکنیمش

Ғаниматаст ду рӯзии ҳузури пайкари хокӣ

غنیمت است دو روزی حضور پیکر خاکی

Ҷузи ин либос чаҳ пӯшем агар з бар Фкнимш

جز این لباس چه پوشیم اگر ز بر فکنیمش

Сиррӣ ба саҷдаи перӣ рисондаем ки шояд

سری به سجدهٔ پیری رسانده‌ایم ‌که شاید

зи нақши пои қадамӣ чанд пештари Фкнимш

ز نقش پا قدمی چند پیشتر فکنیمش

Ҳарифи даъвӣ дигар куҷост ҷуръати бедил

حریف دعوی دیگر کجاست جرأت بیدل

Ба пой фил фитадгар ба пашша дар Фкнимш

به پای فیل فتد گر به پشه در فکنیمش