зи баси домон ноз ифшоанд зулфи анбари афшонаш
ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش
Хат мишкӣн дамид охири зи мавҷи гирди домонаш
خط مشکین دمید آخر ز موج گرد دامانش
зи ҷӯши шухии чашм тамошо мекунад пинҳон
ز جوش شوخی چشم تماشا میکند پنهان
Ба тавқи қамарёни нақши қадами сарви хиромонаш
به طوق قمریان نقش قدم سرو خرامانش
Дар он маҳфил ки шавқи ойӣна асрор ме гардад
در آن محفلکه شوق آیینهٔ اسرار میگردد
Надорад дил тапидани ғайри чашмакҳои пинҳонаш
ندارد دل تپیدن غیر چشمکهای پنهانش
зи дили якбора душвораст қатъи илтифот ӯ
ز دل یکباره دشوار است قطع التفات او
Нигоҳаш бар намегардад агар баргашти мижгонаш
نگاهش بر نمیگردد اگر برگشت مژگانش
Шикаст мавҷ дорад арз бе парвоеи дарё
شکست موج دارد عرض بیپروایی دریا
Ману ороиши рангӣ казу бастанди паймонаш
من و آرایش رنگیکزو بستند پیمانش
Ба ин рангаст агар ҳайрати ҳузури қотили мо ро
به این رنگست اگر حیرت حضور قاتل ما را
Нёроиди равонии маҳмили хӯни шаҳидонаш
نیاراید روانی محمل خون شهیدانش
зи файз ишқ дорад маҳви он дидори сомонӣ
ز فیض عشق دارد محو آن دیدار سامانی
Ки сад ойӣна бояд рехт аз як чашми ҳайронаш
که صد آیینه باید ریخت از یک چشم حیرانش
Фалакгар нусхаи ҷамъият имкон занад бар ҳам
فلکگر نسخهٔ جمعیت امکان زند بر هم
Ту равшан кун саводи сатрӣ аз зулфи парешонаш
تو روشنکن سواد سطری از زلف پریشانش
Дили бимдъо яъне баёзи сода Эй дорам
دل بیمدعا یعنی بیاض سادهای دارم
Ба оташ май барам то сафҳае созами зарафшонаш
به آتش میبرم تا صفحهای سازم زرافشانش
Вуҷӯдам дар адам шояд ба фикри хеши пардозад
وجودم در عدم شاید به فکر خویش پردازد
Ки оташи ғайри хокистар наме бошдгрибонш
که آتش غیر خاکستر نمیباشدگریبانش
Дарин гулзори ҳайрати ҳарки бсмл мешавад бедил
درین گلزار حیرت هرکه بسمل میشود بیدل
Чу ашки дидаи шабнам тапидан нест эмеконаш
چو اشک دیدهٔ شبنم تپیدن نیست امکانش