Олам аз чашм терм шуд мефуруш

عالم از چشم ترم شد میفروش

Зини қадаҳи хмхонаҳ ҳо омад ба ҷӯш

زین قدح خمخانه‌ها آمد به جوش

Осмони умрии сети минои маро

آسمان عمری‌ست مینای مرا

намезанад бар санг ва мегуяд : хамӯш

می‌زند بر سنگ و می‌گوید: خموش

Бас ки гарми оҳанги сози ваҳшатам

بس که گرم آهنگ‌ساز وحشتم

Нақш поем чун ҷарас дорад хурӯш

نقش پایم چون جرس دارد خروش

Тинати доно ва бибокӣ хатост

طینت دانا و بیباکی خطاست

Чашмаи ойӣнаро маҳваст ҷӯш

چشمهٔ آیینه را محو است جوش

Ҷамъ натавон кард бо ҳам ишқу сабр

جمع نتوان‌ کرد با هم عشق و صبر

Рост ноед мекашӣ бо забти ҳуш

راست ناید میکشی با ضبط هوش

Ишқи занги ғифлат аз мо май барад

عشق زنگ غفلت از ما می‌برد

Сояро хуршед бошад айби пӯш

سایه را خورشید باشد عیب پوش

Ақлу ҳис бо ҳам дуот хома анд

عقل و حس با هم دوات خامه‌ اند

Аз забонаст ончӣ меояд ба гӯш

از زبان است آنچه می‌آید به‌گوش

Зини муҳӣт аз ҳарзаи тозӣҳо чу мавҷ

زین محیط از هرزه‌تازیها چو موج

Май баради халқии шикасти худ ба дӯш

می‌برد خلقی شکست خود به دوش

Ҳамчуи шамъ аз сар баридан зинда ем

همچو شمع از سر بریدن زنده‌ایم

Беш аз ин фарқӣ надорад нешу нӯш

بیش از این فرقی ندارد نیش و نوش

Гар набошад шуълаи хокистар бас аст

گر نباشد شعله خاکستر بس است

Ҷустуҷӯҳо хок шуд дар сабр кӯш

جستجوها خاک شد در صبر کوش

Дар сухани чинии ҳаловат мушкил аст

در سخن‌چینی حلاوت مشکل است

Фаҳм кун аз талхкомиҳои гӯш

فهم کن از تلخکامی‌های ‌گوش

Хоки гаштии бедил аз афсурдагӣ

خاک گشتی بیدل از افسردگی

Хӯн мансӯрӣ наёвардӣ ба ҷӯш

خون منصوری نیاوردی به جوش