Айби ҳамаи олами зи тағофул ба ҳунари пӯш
عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش
Ин парда ба ҳар ҷо тнк уфтад мижа дар пӯш
این پرده به هر جا تنک افتد مژه در پوش
Бе қатъи нафас кам нашавад ҳарза дарое
بیقطع نفس کم نشود هرزهدرایی
Расвои парвоз ба афшодани пари пӯш
رسوایی پرواز به افشاندن پر پوش
Дар занг хушаст оина аз нанги Фсрдн
در زنگ خوشست آینه از ننگ فسردن
эй қатра фузулӣ макун асрори гуҳари пӯш
ای قطره فضولی مکن اسرار گهر پوش
Пари мубтазали афтодаи либоси ман ва моят
پر مبتذل افتاده لباس من و مایت
Хокӣ ба сар ваҳм фишон рахт дигар пӯш
خاکی به سر وهم فشان رخت دگر پوش
эй хуи аҷаҳи ғаромати макаш аз атласу дебо
ای خواجه غرامت مکش از اطلس و دیبا
Одам чиқадр нозуканд , рӯ , ҷли хари пӯш
آدم چقدر نازکند، رو، جل خر پوش
Ҷузи халқи мадони сайқали зангори табиат
جز خلق مدان صیقل زنگار طبیعت
Дилгирии ин хона ба вокрдни даруш
دلگیری این خانه به واکردن درپوش
Чун субҳ менадуз ба ҷузи ваҳшат аз ин дашт
چون صبح میندوز به جز وحشت از این دشت
То ҷодау манзили ҳама дар гирди сафари пӯш
تا جاده و منزل همه در گرد سفر پوش
Пеш аз нафас ойӣна ҳастӣ ба арақи гир
پیش از نفس آیینهٔ هستی به عرق گیر
То ғӯта ба шабнам назанӣ айби саҳари пӯш
تا غوطه به شبنم نزنی عیب سحر پوش
Дили тоқати он оташ рухсор надорад
دل طاقت آن آتش رخسار ندارد
Ёқӯти намоёни шӯ ва худро ба ҷигари пӯш
یاقوت نمایان شو و خود را به جگر پوش
Бенуқта мусаввир нашавад маънии мавҳум
بینقطه مصور نشود معنی موهوم
Он мӯии миёнӣ ки надорӣ ба камари пӯш
آن موی میانی که نداری به کمر پوش
Бе пардаи хаёлӣ ки надорем аёнаст
بیپرده خیالی که نداریم عیانست
Ҳайрат нашавад бар тибқи оинаи сари пӯш
حیرت نشود بر طبق آینه سر پوش
Анҷоми талоши ҳамаи каси обила пое аст
انجام تلاش همه کس آبله پایی است
Бедили ту ҳамин реша ба таҳсили самари пӯш
بیدل تو همین ریشه به تحصیل ثمر پوش