Агар зини ранг , тамкин мезанад мавҷ аз саропояш

اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

Хироми хеши ҳам мушкил тавонад барад аз ҷояш

خرام خویش هم مشکل تواند برد از جایش

Ба ғорати рафтаи гирди хиром ӯ дилӣ дорам

به غارت رفتهٔ گرد خرام او دلی دارم

Ки чун гесуии маҳбӯбони парешонеи сети аҷзояш

که چون‌ گیسوی محبوبان پریشانی‌ست اجزایش

Забон дар серума май ғлтди асирони нигоҳаш ро

زبان در سرمه می‌غلتد اسیران نگاهش را

Садоро ҳам раҳоӣ нест аз мижгони гирояш

صدا را هم رهایی نیست از مژگان‌ گیرایش

Нигоҳ аз чашми ҳайронам чу дӯд аз доғ ме ҷӯшад

نگاه از چشم حیرانم چو دود از داغ می‌جوشد

Қиёмати рехт бар ойӣнаам барқи тамошояш

قیامت ریخت بر آیینه‌ام برق تماشایش

Нахоҳад дӯди худро шуълаи доғи хиҷлати пастӣ

نخواهد دود خود را شعله داغ خجلت پستی

Науфтад соя бар хок аз ғурури нахли болояш

نیفتد سایه بر خاک از غرور نخل بالایش

Вафо дар ҳар сифат беранг таъсирӣ наме бошад

وفا در هر صفت بی‌رنگ تأثیری نمی‌باشد

Ҳануз аз хоки муштоқон ҳиное мешавад поиш

هنوز از خاک مشتاقان حنایی می‌شود پایش

Видоъ ҳастӣ ошиқ надорад он қадари кӯшиш

وداع هستی عاشق ندارد آن قدر کوشش

Ҳамон баргаштан аз ёди ту холӣ мекунад ҷояш

همان برگشتن از یاد تو خالی می‌کند جایش

Нагардад зоил аз ашки надомати нақши пешонӣ

نگردد زایل از اشک ندامت نقش پیشانی

Хутути мавҷ шустан мушкиласт аз оби дарёяш

خطوط موج شستن مشکل است از آب دریایش

Надорад тоқати як ҷунбиши мижгони дили ошиқ

ندارد طاقت یک جنبش مژگان دل عاشق

зи бас чун ашки лабрези чкиднҳости минояш

ز بس چون اشک لبریز چکیدنهاست مینایش

Ба ин ҳастӣ фаноро дастгоҳи рафъ хиҷлат кун

به این هستی فنا را دستگاه رفع خجلت‌ کن

Ба коми хаси магар аз шуъла болад ноксиҳоиш

به کام خس مگر از شعله بالد ناکسیهایش

Ба ин бе матлабии эҳроми хоҳиш бастаам бедил

به این بی‌مطلبی احرام خواهش بسته‌ام بیدل

Ки огаҳ нест соили ҳам зи афсуни тақозояш

که آگه نیست سایل هم ز افسون تقاضایش