Ҳаё бепарда напасандед рози ҳасани яктояш
حیا بیپرده نپسندید راز حسن یکتایش
Парӣ то фол шухӣ зад арақ карданд минояш
پری تا فال شوخی زد عرقکردند مینایش
Дилӣ май афшурд ҳар пар задани таҳрики мижгонат
دلی میافشرد هر پر زدن تحریک مژگانت
намедонам чаҳ сайдаст ин ки дорад чанги гирояш
نمیدانم چه صید است اینکه دارد چنگ گیرایش
Чароғи ақл дар базми ҷунун равшан наме гардад
چراغ عقل در بزم جنون روشن نمیگردد
Магари сӯзади димоғӣ дар шабистони сувидояш
مگر سوزد دماغی در شبستان سویدایش
Ба ҷинати тарафӣ аз ҷамъият дил нест зоҳид ро
به جنت طرفی از جمعیت دل نیست زاهد را
Чу шамъ аз хомсўзӣ сӯхтан боқӣаст фардояш
چو شمع از خامسوزی سوختن باقیست فردایش
Бисоти нақши по гармаст дар вҳштгаҳи имкон
بساط نقش پا گرم است در وحشتگه امکان
з ҳар ҷои шуълае ҷустаи сети доғии монда бар ҷояш
ز هر جا شعلهای جستهست داغی مانده بر جایش
Ба навмидии хумори ъушрати ин анҷуман башикан
به نومیدی خمار عشرت این انجمن بشکن
Шикастани хатм қлқл мекунад бар сози минояш
شکستن ختم قلقل میکند بر ساز مینایش
Ду олами неку бадро шахси тести ойӣнаи тӯҳмат
دو عالم نیک و بد را شخص تست آیینهٔ تهمت
Ту ҳар исмӣ ки май хоҳии буруни ор аз муаммояш
تو هر اسمی که میخواهی برون آر از معمایش
Муқӣми гӯшаи дил чун нафаси девона Эй дорам
مقیم گوشهٔ دل چون نفس دیوانهای دارم
Кигар танагӣ кунад ин хонаи Афшорад ба саҳрояш
که گر تنگی کند این خانه افشارد به صحرایش
Қаноат кардаам чун ишқ аз ойӣнаи имкон
قناعت کردهام چون عشق از آیینهٔ امکان
Ба он миқдори тимсолӣ ки натавон кард пайдоиш
به آن مقدار تمثالیکه نتوانکرد پیدایش
Надонам соя бо бахт ки дорад туамии бедил
ندانم سایه با بختکه دارد توامی بیدل
Муқӣми рӯз бӯдан бар наме оради зи шабҳояш
مقیم روز بودن بر نمیآرد ز شبهایش