Забони фарсӯдаи нақдиро ки шуд пои бастаи савдояш

زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

Қиёмат дорад имрӯзӣ ки дар ёдаст фардояш

قیامت دارد امروزی که در یادست فردایش

Муҳӣти ишқи брмҳрўмии он қатра ме гиряд

محیط‌عشق‌برمحرومی‌آن‌قطره‌می‌گرید

Ки даҳр аз танги чашмӣ дар садаф вомӣ кунад ҷояш

که دهر از تنگ چشمی در صدف وامی‌کند جایش

Дарин гулшан на танҳо булбуласт аз хона бар дуашон

درین ‌گلشن نه تنها بلبلست از خانه بر دوشان

Ки анқои ҳам ғам беошёнӣ кард анқояш

که عنقا هم غم بی‌آشیانی‌کرد عنقایش

Агркоми умедӣ бар нигараданд ме ҳастӣ

اگرکام امیدی بر نگرداند می هستی

Тавон паймона пуркард аз шикасти ранги минояш

توان پیمانه پرکرد از شکست رنگ مینایش

Ҳузури офтоб аз сояи гирд аҷз ме чӣанд

حضور آفتاب از سایه‌گرد عجز می‌چیند

Зпстӣ то буруни ое нигоҳӣ кун ба болояш

زپستی تا برون آیی نگاهی‌کن به بالایش

Фузуданҳо ниқоб ваҳшатаст аҷзои имкон ро

فزودنها نقاب وحشت است اجزای امکان را

Наёбӣ ҷузи шарари сангӣ ки бишкофӣ муаммояш

نیابی جز شرر سنگی‌که بشکافی معمایش

Бурун аз арзи нуқсонами камолаш олимӣ дорад

برون از عرض نقصانم کمالش عالمی دارد

Намудем қатраи вории мавҷ сар додам ба дарёяш

نمودم قطره‌واری موج سر دادم به دریایش

Зиёратгоҳи аҳвол шаҳид кист ин гулшан

زیارتگاه احوال شهید کیست این گلشن

Ки дар хӯн метапад назора аз ранги тамошояш

که در خون می‌تپد نظاره از رنگ تماشایش

Ба зиндон дошт умрии ҷуръати ҷавлони ғуборам ро

به زندان داشت عمری جرأت جولان غبارم را

Ба доман покшидн дод охири сар ба саҳрояш

به دامن پاکشیدن داد آخر سر به صحرایش

Тараҳҳум кун барони бедил ки аз афсуни навмидӣ

ترحم‌کن برآن بیدل‌که از افسون نومیدی

Ба матлаб мефишонд даст ва брхўд мерасад поиш

به مطلب می‌فشاند دست و برخود می‌رسد پایش