Дилиро ки бахшад гудози орзӯяш

دلی را که بخشد گداز آرزویش

Чу шабнам диҳад ғӯта дар обрӯяш

چو شبنم دهد غوطه در آبرویش

Ба ҷамъияти зулф мишкӣн бинозам

به جمعیت زلف مشکین بنازم

Ки аз ҳрбн мӯаст ҳайрони рӯйиш

که از هربن موست حیران رویش

Чаро дил наболад дар ошуфтагӣҳо

چرا دل نبالد در آشفتگیها

Ки чун тоб зад , дасти дртори мӯяш

که چون تاب زد، دست درتار مویش

Чунон нотавонам ки бар дӯши ҳасрат

چنان ناتوانم‌که بر دوش حسرت

зи худ май рӯм гар кашад дил ба сӯяш

ز خود می‌روم‌ گر کشد دل به سویش

Туоне ба гирди хиромаш расӣдан

توانی به گرد خرامش رسیدن

зи забти нафас гар кунӣ ҷустуҷӯяш

ز ضبط نفس‌ گر کنی جستجویش

Ба ошиқи зи олӯдагӣҳо чаҳ нуқсон

به عاشق ز آلودگیها چه نقصان

Ки мижгон буд домантар вузӯяш

که مژگان بود دامن تر وضویش

з тақво надидем ғайр аз Фсрдн

ز تقوا ندیدیم غیر از فسردن

Хушо олами мастӣ ваҳои вҳўиш

خوشا عالم مستی و های وهویش

Ба майхонаи ваҳм то чанд бошӣ

به میخانهٔ وهم تا چند باشی

Ҳубобӣ ки хандад парӣ бар сабуяш

حبابی‌که خندد پری بر سبویش

Машав моили эиътибороти дунё

مشو مایل اعتبارات دنیا

Гули шамъ агар дида бошӣ мбўиш

گل شمع اگر دیده باشی مبویش

Фалак хоҳад аз ахтарати доғ кардан

فلک خواهد از اخترت داغ‌کردن

Мҷуи мағзи роҳати зи тухми кадуяш

مجو مغز راحت ز تخم‌کدویش

Сабои гирди зулф ки ифшоанд ё раб

صبا گرد زلف‌که افشاند یا رب

Ки олами димоғ хутан шуд зи бӯяш

که عالم دماغ ختن شد ز بویش

Нигаҳи мавҷи хӯни гашт дар чашми бедил

نگه موج خون گشت در چشم بیدل

Чаҳ рангаст ёрб гули орзӯяш

چه رنگ است یارب گل آرزویش