Сатри яқин ба ҳак дод такрор бе ҳади мо

سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

Ин дашти ҷода гум кард аз рафт ва омад мо

این دشت جاده گم کرد از رفت و آمد ما

Афсаради шамъи умед дар чини домани шаб

افسرد شمع امید در چین دامن شب

Як остин намолед он субҳи соиди мо

یک آستین نمالید آن صبح‌ساعد ما

Шояд ба поибўсӣ нозем баъди мурдан

شاید به پایبوسی نازیم بعد مردن

Ғайр аз ҳино макоред дар хоки Машҳади мо

غیر از حنا مکارید در خاک مشهد ما

Дар дайри бўолФзўлим дар каъбаи ноқбўлим

در دیر بوالفضولیم‌، در کعبه ناقبولیم

ё раби шикасти дил чанд миҳроби маъбади мо

یارب شکستِ دل چند محراب معبد ما؟

Ҳарҷо ба худ раседем зин бештар надидем

هرجا به خود رسیدیم‌، زین بیشتر ندیدیم

Ки осори мақсад аз мо май ҷусти мақсади мо

که‌آثار مقصد از ما می‌جست مقصد ما

Таҷдид ранҷ ҳастӣ бар як втираҳ нагузошт

تجدید رنج هستی بر یک وتیره نگذاشت

Шуғли фаноӣ мо шуд айши муҷаддади мо

شغل فنای ما شد عیش مجدد ما

Ифроти ноқабӯлӣ бар хоки обрӯи чид

افراط ناقبولی بر خاک آبرو چید

Мағз ҷаҳот гардид аз шаш тарафи ради мо

مغز جهات گردید از شش طرف رد ما

Сайри муҳӣти хоҳӣ бар мавҷу каф назар кун

سیر محیط خواهی، بر موج و کف نظر کن

Мутлақ дигар чаҳ дорад ғайр аз муқайяди мо

مطلق دگر چه دارد غیر از مقیّد ما؟

Гуфтем аз чаҳ дониш сабқат кунем бар халқ

گفتیم از چه دانش سبقت کنیم بر خلق؟

Таълими ҳеҷ бӯдан фармуд мӯбади мо

تعلیمِ هیچ بودن، فرمود موبد ما

Ҳарчанд сар барорем раъное Эй надорем

هرچند سر برآریم، رعنایی‌ای نداریم

Ангушт зинҳорем хат мекашад қади мо

انگشت زینهاریم، خط می‌کشد قد ما

Чун шахси сояи бедили садр бисот аҷзем

چون شخص سایه بیدل صدر بساط عجزیم

Таъзими брнхизд аз рӯй маснади мо

تعظیم برنخیزد، از روی مسند ما