Он парӣ гӯйанд шаб хандид бар фарёди мо

آن پری‌ گویند شب خندید بر فریاد ما

эй фаромӯшии ту шояд дода бошӣ ёди мо

ای فراموشی! تو شاید داده باشی‌ یاد ما

Бас ки дар прўозгрд ҷустуҷӯҳо рехтем

بس‌که در پرواز گرد جستجوها ریختیم

Гашти зери боли пинҳони хонаи сайёди мо

گشت زیر بال پنهان خانهٔ صیاد ما

Ҷон куниҳо дар қафои орзӯ пар ме фишонд

جان‌کنی‌ها در قفای آرزو پر می‌فشاند

Бо шарор теша рафт аз бесутуни Фарҳоди мо

با شرار تیشه رفت از بیستون فرهاد ما

Аз адами ноҷуста кар карда сети гӯши олимӣ

از عدم ناجسته‌ کر کرده‌ست‌ گوش عالمی

Шӯр нишнидани садои байзаи фӯлоди мо

شور نشنیدن صدای بیضهٔ فولاد ما

Чашм бояд басту гулгашт ҳзўршрм кард

چشم‌ باید بست و گلگشت حضور شرم کرد

Ғунча механдад баҳори олами эҷоди мо

غنچه می‌خندد بهار عالم ایجاد ما

Шамъ сон умрӣаст эҳроми гудозӣ баста ем

شمع‌سان عمریست احرام‌ گدازی بسته‌ایم

Нест дар паҳлу ба ғайр аз паҳлавии мозоди мо

نیست در پهلو به غیر از پهلوی مازاد ما

Хиҷлати тасвири анқо то куҷо бояд кашид

خجلت تصویر عنقا تا کجا باید کشید؟

Бо садафи гуми гашти ранги хомаи беҳзоди мо

با صدف‌ گم‌ گشت رنگ خامهٔ بهزاد ما

Нақши по дар ҳеҷ сӯрати поя иззат надид

نقش پا در هیچ صورت پایهٔ عزت ندید

Сояи ҳам хишти ҳавас кам чид бар бунёди мо

سایه هم خشت هوس‌ کم چید بر بنیاد ما

Боҳамаи касрат , шумории ғайр ваҳдат ботиласт

با همه‌ کثرت، شماری غیر وحدت باطلست

Як як омад бар забон аз садҳазори аъдоди мо

یک‌یک آمد بر زبان از صدهزار اعداد ما

Ҳеҷ кас бар шамъ дар оташ задан раҳмӣ накард

هیچ‌کس بر شمع در آتش‌زدن رحمی نکرد

Аз азал бар ҳол мо мегиряд истеъдоди мо

از ازل بر حال ما می‌گرید استعداد ما

Поси асрори муҳаббати доштан осон набӯд

پاس اسرار محبت داشتن آسان نبود

Ганҷ вайрон кард бедили хонаи ободи мо

گنج ویران‌کرد بیدل خانهٔ آباد ما