эй бе хабари мсўзи нафас дар ҳавои файз
ای بی خبر مسوز نفس در هوای فیض
Бечок сина нест чу субҳи ошнои файз
بی چاک سینه نیست چو صبح آشنای فیض
эй дона кулуфт надамӣдан ғанимат аст
ای دانه کلفت ندمیدن غنیمت است
Расво машав ба иллат нашав ва намой файз
رسوا مشو به علت نشو و نمای فیض
Танҳо на расми ҷӯаду карам дар ҷаҳон намонад
تنها نه رسم جود و کرم در جهان نماند
Тавфиқ низ рафт зи мардуми қафои файз
توفیق نیز رفت ز مردم قفای فیض
Ҳиммат чаҳ мумкин аст кашад нанги интизор
همت چه ممکن است کشد ننگ انتظار
Мурдан аз он бааст ки бошӣ гадои файз
مردن از آن به است که باشی گدای فیض
Соҳибдилии згрди раҳи фақри сари мтоб
صاحبدلی زگرد ره فقر سر متاب
Хокистараст оинаро тўтёии файз
خاکستر است آینه را توتیای فیض
Ғофил машав зи нола ки дар гулшани ниёз
غافل مشو ز ناله که در گلشن نیاز
намеболад ин ниҳол ба обу ҳавои файз
میبالد این نهال به آب و هوای فیض
Дилро абас ба кулуфти авҳом хӯн макун
دل را عبث به کلفت اوهام خون مکن
То зиндагӣ аст нест ҷаҳон бе салои файз
تا زندگی است نیست جهان بیصلای فیض
Пастии далели офияти аҷзи мо бас аст
پستی دلیل عافیت عجز ما بس است
Афтодагӣаст нақши қадамро Асои файз
افتادگی است نقش قدم را عصای فیض
Бар буии субҳи дасти зи домони шаби мадор
بر بوی صبح دست ز دامان شب مدار
Файзаст кулуфтӣ ки кунад иқтизои файз
فیض است کلفتی که کند اقتضای فیض
эй шамъ субҳ медиҳад аз хеш рафтанӣ
ای شمع صبح می دهد از خویش رفتنی
Бар ашку оҳ чанд гудозии баннои файз
بر اشک و آه چند گدازی بنای فیض
Ҳасан аз саводи улфат ҳайрат наме равад
حسن از سواد الفت حیرت نمیرود
Лағзидааст дар дили ойӣнаи пои файз
لغزیده است در دل آیینه پای فیض
Субҳ аз нафаси парӣ ба такаллуф фишонд ва рафт
صبح از نفس پری به تکلف فشاند و رفت
Яъне дарин стмкдаҳ тангаст ҷои файз
یعنی درین ستمکده تنگست جای فیض
Бедили зи ташнаи комии ҳирси ту давр нест
بیدل ز تشنه کامی حرص تو دور نیست
Гар борад аз сипеҳри фалокат ба ҷои файз
گر بارد از سپهر فلاکت به جای فیض