Халқӣаст шамъи вор дар ин қаҳти ҷои файз
خلقی است شمعوار در این قحط جای فیض
Қонеъ ба ашку оҳи зи обу ҳавои файз
قانع به اشک و آه ز آب و هوای فیض
Беҳуда бар таронаи ваҳм ва гумон мапӣч
بیهوده بر ترانهٔ وهم و گمان مپیچ
Қонӯни ин бисот надорад навой файз
قانون این بساط ندارد نوای فیض
Аз субҳи ин чаман накашӣ соғари фиреб
از صبح این چمن نکشی ساغر فریب
Хамёза мавҷ мезанад аз хандаҳои файз
خمیازه موج میزند از خندههای فیض
Номи карам агар шинавӣ дар ҷаҳон бас аст
نام کرم اگر شنوی در جهان بس است
ӣнҷо гузаштааст зи анқо эй файз
اینجا گذشته است ز عنقا همای فیض
Ҳашари ҳаваси зи шӯри карам гирд ме кунад
حشر هوس ز شور کرم گرد میکند
Амнаст ҳркҷо ба миён нест пои файз
امن است هرکجا بهمیان نیست پایفیض
Иқболи зулми поя ба авҷӣ рисонда аст
اقبال ظلم پایه بهاوجی رسانده است
Конҷо намерасад зи заъифии дуои файз
کانجا نمیرسد ز ضعیفی دعای فیض
Чашмати зи хоб боз нигардида субҳ рафт
چشمت ز خواب باز نگردیده صبح رفت
Тарсами згриаҳи вонкшии хунбҳоии файз
ترسم زگریه وانکشی خونبهای فیض
Гирди ҳақиқатӣ ба назар арза ме диҳанд
گرد حقیقتی به نظر عرضه میدهند
То чашм кист қобили ин тўтёии файз
تا چشم کیست قابل این توتیای فیض
Аз дӯди оҳи мансаби доғи ҷунуни баланд
از دود آه منصب داغ جنون بلند
Гулзори ғайр абр надорад ливои файз
گلزار غیر ابر ندارد لوای فیض
Умрии сети дркмингаҳ соз хамӯшӣ ам
عمریست درکمینگه ساز خموشیام
Чин кардааст нолаи каманди расои файз
چین کرده است ناله کمند رسای فیض
Охир ба хоб марг кашад субҳи перят
آخر بهخواب مرگ کشد صبح پیریت
Афсуни лағзиш мижа дорад сафои файз
افسون لغزش مژه دارد صفای فیض
Оғӯш субҳ мекунад ӣнҷои видоъи шаб
آغوش صبح میکند اینجا وداع شب
Бедил бақадр нафй ту холӣаст ҷои файз
بیدل بقدر نفی تو خالیست جای فیض