Бҳрмии печад ба мавҷ аз ашки ғами пурвирди мо

بحر می‌پیچد به موج، از اشک غم‌پرورد ما

Чарх мегардад дўто дар фикри бори дарди мо

چرخ می‌گردد دوتا، در فکر بار درد ما

Гар ба майдони риёзати каҳрабо даъвӣ кунад

گر به میدان ریاضت کهربا دعوی کند

Коҳ гирад дар даҳан аз шарми ранги зарди мо

کاه گیرد در دهن، از شرمِ رنگ زرد ما

Давр набӯд гркмони сайди дилҳо зиҳ кунад

دور نبود گر کمان صید دلها زه کند

Ҳам адои абрӯии нозии сети байти фарди мо

هم‌ادای ابروی نازی‌ست بیت فرد ما

намедиҳад буии гиребони саҳари мавҷи насим

می‌دهد بوی گریبان سحر، موج نسیم

наметавон донист ҳоли дили зи оҳи сарди мо

می‌توان دانست حال دل ز آه سرد ما

Ҳам чу не дар ҳар нафаст доими нақди нола Эй

همچو نی، در هر نفس داریم نقد ناله‌ای

эй ҳавас ғофил мабош азгнҷ бод оварад мо

ای هوس! غافل مباش از گنج بادآورد ما

Мо сбкри вҳони зи қайди шшдр тан фориғем

ما سبکر‌وحان، ز قید ششدر تن فارغیم

Муҳраи озод дил дорад бисот нарад мо

مهرهٔ آزاد دل دارد بساط نرد ما

Гар диҳад сдборгрдўни хоки оламро ба бод

گر دهد صدبار گردون خاک عالم را به باد

БшкндошФтгии рангӣ ба рӯй гирди мо

بشکند آشفتگی رنگی به روی گرد ما

Дӯш бо теғ табассум рафтӣ аз базм ва ҳануз

دوش‌ با تیغ تبسم رفتی از بزم و هنوز

Шӯр берун медиҳад захми намаки пурвирди мо

شور بیرون می‌دهد زخم نمک‌پرورد ما

Дар саводи ҳайрат аз ёди ҷамолати бихўдим

در سواد حیرت از یاد جمالت بیخودیم

Рӯзи вшби хоб саҳар дорад дили шабгарди мо

روز و شب خواب سحر دارد دل شبگرد ما

Нест бедили ҷзнўои қлқли минои ман

نیست بیدل جز نوای قلقل مینای من

Ҳечкас дрмҳФли хунини дилони ҳамдарди мо

هیچ‌کس در محفل خونین‌دلان همدرد ما