Нашъаи аҷзам чу шабнам дод бар таййиби димоғ

نشئهٔ عجزم چو شبنم داد بر طیب دماغ

Аз гудози аҷз тоқат ёфтам май дар аёғ

از گداز عجز طاقت یافتم می در ایاغ

Бихўдӣ гул мекунад аз парда озодем

بیخودی گل می‌کند از پردهٔ آزادیم

намешавад барқи назари болу пари ранги чароғ

می‌شود برق نظر بال و پر رنگ چراغ

Чун нигин то ҳарф науммат дар хаёлами нақши баст

چون نگین تا حرف نامت در خیالم نقش بست

Даст бар ҳар дил ки судами барқ шавқаш кард доғ

دست بر هر دل ‌که سودم برق شوقش ‌کرد داغ

Мастии чашми ту ҳар ҷои брдрди тарафи ниқоб

مستی چشم تو هر جا بردرد طرف نقاب

Аз шикасти ранг май чун гули зи ҳам резади аёғ

از شکست رنگ می چون‌گل ز هم ریزد ایاغ

Офияти назораро дар ошён ҳайратаст

عافیت نظاره را در آشیان حیرتست

Доғи гаштани шуъларо аз пурзадан бахшад фироқ

داغ‌گشتن شعله را از پرزدن بخشد فراغ

Гар ба ин бепардагӣ меболад осори ҷунун

گر به این بی‌پردگی می‌بالد آثار جنون

Дӯд мегардад садо дар ҳалқаи занҷири боғ

دود می‌گردد صدا در حلقهٔ زنجیر باغ

Аз ҳасади дили ошёни таън ғифлат ме шавад

از حسد دل آشیان طعن غفلت می‌شود

Занг бар ойӣна нософ мегирад калоғ

زنگ بر آیینهٔ ناصاف می‌گیرد کلاغ

Аз ту ҳар мижгон задан гум мешавад ҳамчун туе

از تو هر مژگان زدن‌ گم می‌شود همچون تویی

Гар надории бовар аз ойӣна равшан кун сарои ғ

گر نداری باور از آیینه روشن‌ کن سرا‌غ

Умрҳо шуд шастаам чун абри даст аз хуррамӣ

عمرها شد شسته‌ام چون ابر دست از خرمی

Бедил аз ман гиря мехоҳад чаҳ саҳро ва чаҳ боғ

بیدل از من گریه می‌خواهد چه صحرا و چه باغ