Нест парвонаи ман қобили паҳлавии чароғ
نیست پروانهٔ من قابل پهلوی چراغ
Ҳасрат сӯхтанӣ мекашадам сӯии чароғ
حسرت سوختنی میکشدم سوی چراغ
Сайри ин анҷуманами вақфи кушоди мижаи ист
سیر این انجمنم وقف گشاد مژهایست
Бар нигаҳ хатм намуданд таку пўии чароғ
بر نگه ختم نمودند تک و پوی چراغ
Яъс бар офияти эҳромӣ дил ме хандад
یأس بر عافیت احرامی دل میخندد
Ману хосияти парвона , туу хуии чароғ
من و خاصیت پروانه، تو و خوی چراغ
Доғи анҷоми нафаси сахт уқубат дорад
داغ انجام نفس سخت عقوبت دارد
Тарсами охир ба димоғат назанад буии чароғ
ترسم آخر به دماغت نزند بوی چراغ
Барқи он шуъла ки ҳрзи дили битобм буд
برق آن شعله که حرز دل بیتابم بود
Маҷлиси оро ба ғалати баст ба бозуии чароғ
مجلس آرا به غلط بست به بازوی چراغ
Обёри чамани ишқ гудозаст ӣнҷо
آبیار چمن عشق گداز است اینجا
Кишти парвонаи ҳамон сбзкнди хуии чароғ
کشت پروانه همان سبزکند خوی چراغ
Ишқ дар хилвати ҳасани анҷумани роз худ аст
عشق در خلوت حسن انجمن راز خود است
Ҷайб дорад сари парвона ба зонуии чароғ
جیب دارد سر پروانه به زانوی چراغ
Сайр ҳастӣ чиқадр барқ надомат дорад
سیر هستی چقدر برق ندامت دارد
Шуълаи дррнг арақ мечакад азрўии чароғ
شعله دررنگ عرق میچکد ازروی چراغ
Табъи равшани зи ғубори ду ҷаҳон озод аст
طبع روشن ز غبار دو جهان آزاد است
Тирагии рахти такаллуфи набарди сӯии чароғ
تیرگی رخت تکلف نبرد سوی چراغ
Ғофил аз марг ба афсӯс амл натавон зист
غافل از مرگ به افسوس امل نتوان زیست
Шона дорад нафаси субҳ ба гесуии чароғ
شانه دارد نفس صبح بهگیسوی چراغ
Ранги парвонаи ин базм надорад бедил
رنگ پروانهٔ این بزم ندارد بیدل
То ба кӣ накҳати гули вокшӣ аз буии чароғ
تا به کی نکهت گل واکشی از بوی چراغ