Соз тбхтраст агар мояи шараф
ساز تبختر است اگر مایهٔ شرف
Ин хоҷа буқ мезанад иқболи чангу даф
این خواجه بوق میزند اقبال چنگ و دف
Сирӣ куҷост тонигарӣ иқтидори халқ
سیری کجاست تا نگری اقتدار خلق
Болидагӣ махоҳ зи говон кам алаф
بالیدگی مخواه ز گاوان کم علف
Аз равнақи камоли тааюн ҳазар кунед
از رونق کمال تعین حذر کنید
Дукони ма параст зи ороиши клФ
دکان مه پُر است ز آرایش کلف
Халқии зи фикри ҳарзаи баёни пеш май барад
خلقی ز فکر هرزه بیان پیش میبرد
Нозад падар ба шӯҳрати фарзанди нохалаф
نازد پدر به شهرت فرزند ناخلف
Шуд бе сафои дилӣ ки ба нақш ванигор сохт
شد بیصفا دلی که به نقش و نگار ساخت
Гум кардан гуҳар фиканд ранг бар садаф
گم کردن گهر فکند رنگ بر صدف
Орифи зи эътибори тааюн муназзаҳ аст
عارف ز اعتبار تعین منزه است
Дарё ҳубоб нест ки болад зи мавҷу каф
دریا حباب نیست که بالد ز موج و کف
Ваҳми фузули душман яктоеасту бас
وهم فضول دشمن یکتایی است و بس
Ойӣна то куҷо накунад бо худати тараф
آیینه تا کجا نکند با خودت طرف
Асрори дили з ҳарчӣ дарди пардаи муфти гир
اسرار دل ز هرچه درد پرده مفتگیر
Муштоқи як садости баҳам хӯрдан ду каф
مشتاق یک صداست بهم خوردن دو کف
Дар дашти оташӣ ки шарар пар наме занад
در دشت آتشی که شرر پر نمیزند
Мо пунба мебарем ба умед « лотхФ »
ما پنبه میبریم به امید «لاتخف»
Тимсоли нақши пои ҳам азин дашт гул накард
تمثال نقش پا هم ازین دشت گل نکرد
Аз баси шикаст ва хок шуд ойӣнаи салаф
از بس شکست و خاک شد آیینهٔ سلف
Ноёб гавҳарӣ ба кафи дил фитода аст
نایاب گوهری به کف دل فتاده است
намеларзадам нафас ки мабодо шавад талаф
میلرزدم نفس که مبادا شود تلف
Бедили зи ҳукми ғолиби тақдир чора нест
بیدل ز حکم غالب تقدیر چاره نیست
Сафҳо кушодаи тир ва ба як нуқтаи дили ҳадаф
صفها گشاده تیر و به یک نقطه دل هدف