Растан чаҳ мумкинаст зи қайди ҷаҳони лоф
رستن چه ممکنست ز قید جهان لاف
Вомондаем ҳамчуи алиф дар миёни лоф
واماندهایم همچو الف در میان لاف
Аз инфеъоли кӯшиши маъзӯр мо мапурс
از انفعال کوشش معذور ما مپرس
Пар мезанем чун мижа дар ошёни лоф
پر میزنیم چون مژه در آشیان لاف
Гирди нафас чу субҳ ба гардун рисонда ем
گرد نفس چو صبح به گردون رساندهایم
Зиҳ кардааст тири ҳавои камони лоф
زه کرده است تیر هوایی کمان لاف
Охири зи худфурӯшии аҷноси мо ва ман
آخر ز خودفروشی اجناس ما و من
Лаб бастанаст таҳтаи намӯдани дукони лоф
لب بستن است تخته نمودن دکان لاف
Дар олимӣ ки даъвии таҳқиқ ботил аст
در عالمیکه دعوی تحقیق باطل است
Сидқи мақоли мости ҳамон тарҷумони лоф
صدق مقال ماست همان ترجمان لاف
Хиҷлати матоъи мо ва ман аз хеш ме рӯем
خجلت متاع ما و من از خویش میرویم
Дорад ҳамин садои ҷараси корвони лоф
دارد همین صدای جرس کاروان لاف
Заҳмат мабар дар орзӯии имтидоди умр
زحمت مبر در آرزوی امتداد عمر
Фурсат чаҳ лозимаст кафили замони лоф
فرصت چه لازم است کفیل زمان لاف
Инаст агар саводу баёзи китоби даҳр
این است اگر سواد و بیاض کتاب دهر
Бехотамаст то ба абади достони лоф
بیخاتم است تا به ابد داستان لاف
Моро тараддуди нафас аз шарм об кард
ما را تردد نفس از شرم آب کرد
То кӣ шавад касе тарафи имтиҳони лоф
تا کی شود کسی طرف امتحان لاف
Аз офат эминаст сипардори хомшӣ
از آفت ایمن است سپردار خامشی
МФкн ба лаби мҳрФи теғи забони лоф
مفکن به لب محرف تیغ زبان لاف
Шӯри ғубори мо ба фано низ кам нашуд
شور غبار ما به فنا نیز کم نشد
Дигар касе чаҳ хок кунад дар даҳони лоф
دیگر کسی چه خاک کند در دهان لاف
Бедил ба хон даъвӣ ҳастӣ нишаста ем
بیدل به خوان دعوی هستی نشستهایم
ӣнҷо ба ҷузи қисм чаҳ хӯрд миҳмони лоф
اینجا به جز قسم چه خورد میهمان لاف