Чаҳ диҳад тараддуди ҳарзаи ?ути зи ҳузури сайру сафар ба каф

چه دهد تردد هرزه‌ات ز حضور سیر و سفر به‌کف

Ки ба роҳ мо нагузаштае қадамии зи обилаи сар ба каф

که به راه ما نگذشته‌ای قدمی ز آبله سر به‌کف

Дилат аз ҳавас назадудае , раҳ маънӣӣ нагушӯда Эй

دلت از هوس نزدوده‌ای‌، ره معنیی نگشوده‌ای

зи ҷунуни сар ба ҳавои Марв , чу саҳоби домантар ба каф

ز جنون سر به هوا مرو، چو سحاب دامن تر به‌کف

Ситамаст майли табиатат ба ғубори олам бе бақо

ستم است میل طبیعتت به غبار عالم بی‌بقا

зи муҳӣт то қадаҳат расад машкан хумори назар ба каф

ز محیط تا قدحت‌ رسد مشکن خمار نظر به‌کف

зи ғурури тоқат беяқин мафруш мо ва ман он қадр

ز غرور طاقت بی‌یقین مفروش ما و من آنقدر

Ки рисӣ ба арсаи имтиҳони згдози Зуҳраи ҷигар ба каф

که رسی به عرصهٔ امتحان زگداز زهره جگر به‌کف

Кашад аз мизоҷи ту то ба кӣ дар файзи тӯҳмати бастагӣ

کشد از مزاج تو تا به کی در فیض تهمت بستگی

Згшоди уқдаи дасту дил , ба дроклиди саҳар ба каф

زگشاد عقدهٔ دست و دل‌، به درآکلید سحر به‌کف

Ту биҳишти нақди ҳақиқатӣ ба умеди насяи ?илами макаш

تو بهشت نقد حقیقتی به امید نسیه الم مکش

Бигузар зи ъушрати мубҳамӣ ки расад замон дигар ба каф

بگذر ز عشرت مبهمی که رسد زمان دگر به کف

На марои бизоъату тоқатӣ на туро димоғи мурувватӣ

نه مرا بضاعت و طاقتی نه تو را دماغ مروتی

зи ниёзи пунба дар остин чаҳ барам ба санги шарар ба каф

ز نیاز پنبه در آستین چه برم به سنگ شرر به کف

Ба ғубор нам зада доштами ду ҷаҳони захираи офият

به غبار نم زده داشتم دو جهان ذخیرهٔ عافیت

Чу саҳар задам ба фузуле ки на бол монад ва на пар ба каф

چو سحر زدم به فضولیی که نه بال ماند و نه پر به کف

Ба ҳазор ганҷи гуҳар касе нахирад бароти мусалламӣ

به هزار گنج گهر کسی نخرد برات مسلمی

Ба ҳақиқати гули ин чаман нарасида хоҷаи зар ба каф

به حقیقت گل این چمن نرسیده خواجهٔ زر به کف

На ба иззати онҳамаи моилам на ба ҷоҳу рутбаи муқобилам

نه به عزت آنهمه مایلم نه به جاه و رتبه مقابلم

Садафи қаноати бедилами зи дили шикастаи гуҳар ба каф

صدف قناعت بیدلم ز دل شکسته‌گهر به‌کف