Ин дам аз шарм талаб нест забони мо хушк
این دم از شرم طلب نیست زبان ما خشک
Бо садаф буд лабӣ дар ҷигари дарёи хушк
با صدف بود لبی در جگر دریا خشک
Ашки гӯи дардисари тарбият мо накушуд
اشکگو دردسر تربیت ما نکشد
Аз азал чун мижа карданд баҳори мо хушк
از ازل چون مژه کردند بهار ما خشک
Кори мқсдтлбии сахт кашокаш дорад
کار مقصدطلبی سخت کشاکش دارد
Орзӯи ташнаи лабу водии астғнохшк
آرزو تشنه لب و وادی استغناخشک
Восили манзили мақсӯд шудан осон нест
واصل منزل مقصود شدن آسان نیست
То ба дарё бирасад сайл шавад сдҷои хушк
تا به دریا برسد سیل شود صدجا خشک
Паии ршҳи карами оби рухи умеди марез
پی رشحکرم آب رخ امید مریز
Абр чун ҷӯш ғубораст дарин саҳрои хушк
ابر چون جوش غبار است درین صحرا خشک
Саъии мижгон чиқадр намешуд аз дидаи мо
سعی مژگان چقدر نمیشد از دیدهٔ ما
Кӯшиш абр маҳоласт кунад дрбои хушк
کوشش ابر محالستکند دربا خشک
эй хуши он баҳри сириштӣ ки буд дар талабаш
ای خوش آن بحر سرشتی که بود در طلبش
Синаи лбризгдози ҷигар ва лабҳо хушк
سینه لبریزگداز جگر و لبها خشک
Лол мондааст забонам ба ҷавоби носеҳ
لال مانده است زبانم به جواب ناصح
Ҳамчуи баррагӣ ки шавад аз асари сармои хушк
همچو برگی که شود از اثر سرما خشک
Зоҳдои соғар май кавсари шодобиҳост
زاهدا ساغر می کوثر شادابیهاست
Чун Асо чанд тавон буд зи сар то пои хушк
چون عصا چند توان بود ز سر تا پا خشک
Ишқ беранг аз ин васвасаҳо мустағнӣ аст
عشق بی رنگ از این وسوسهها مستغنی است
Домани мо ва ту олӯда бар ояд ё хушк
دامن ما و تو آلوده بر آید یا خشک
Бигузар аз ҳосили имкон ки дарин мазраъи ваҳм
بگذر از حاصل امکان که درین مزرع وهم
Сабзаҳо рехта то болу пари анқои хушк
سبزهها ریخته تا بال و پر عنقا خشک
Ҳам чу назора ки аз дида тар ме гузарад
هم چو نظاره که از دیدهٔ تر میگذرد
Даргузаштем зи олӯдагии дунёи хушк
درگذشتیم ز آلودگی دنیا خشک
Ҳақи шамшери ту соқит нашавад аз сармо
حق شمشیر تو ساقط نشود از سرما
Пеш хуршед нагардад арақи симои хушк
پیش خورشید نگردد عرق سیما خشک
Бедил аз дидаи ҳайрони ғами ашкӣ хӯн кард
بیدل از دیده حیران غم اشکی خونکرد
Хушкии шиша мабодо кунадам саҳбои хушк
خشکی شیشه مبادا کندم صهبا خشک