Мағз шуд дар сари пари шӯри ман аз савдои хушк
مغز شد در سر پر شور من از سودا خشک
Бода чун оби гҳргшти дарин минои хушк
باده چون آبگهرگشت درین مینا خشک
Ташнаи лаби бас ки давидам ба биёбони ҷунун
تشنهلب بس که دویدم به بیابان جنون
Гашт чун реги равон обилаам дар пои хушк
گشت چون ریگ روان آبلهام در پا خشک
Коми умеди чисони ҷом тасаллӣ гирад
کام امید چسان جام تسلیگیرد
Ки карами ташна суоласту забони мо хушк
کهکرم تشنه سوال است و زبان ما خشک
Ба тағофули зи ҳаваси як мижаи доман чидан
به تغافل ز هوس یک مژه دامن چیدن
Барад чун партави хуршедами азин дарёи хушк
برد چون پرتو خورشیدم ازین دریا خشک
Ашк шамъем ки аз хиҷлат бе таъсиӣ
اشک شمعیم که از خجلت بیتاثیری
намешавад қатраи мо то ба чакиданҳо хушк
میشود قطرهٔ ما تا به چکیدنها خشک
Гарм ҷӯшаст нафаси соғар шавқӣ дарёб
گرم جوشست نفس ساغر شوقی دریاب
Нашъа муфтаст мабодо шавад ин саҳбои хушк
نشئه مفتست مبادا شود این صهبا خشک
Манъи ошӯб ҳавасҳо нашавад азлати мо
منع آشوب هوسها نشود عزلت ما
Саъии афсурдан гавҳар накунад дарёи хушк
سعی افسردن گوهر نکند دریا خشک
Ташнаи комии гул бесрФгиӣ асрор аст
تشنهکامی گل بیصرفگیی اسرار است
То хамӯш аст нагардад ҷигари минои хушк
تا خموش است نگردد جگر مینا خشک
Нам ашкӣ начакид азмжаҳ ӣ ғифлати мо
نم اشکی نچکید ازمژه ی غفلت ما
Хӯн ёқӯт шуд охир ба раги хорои хушк
خون یاقوت شد آخر به رگ خارا خشک
Ашки маҷнӯн чиқадр хуши қалами трдстии сет
اشک مجنون چقدر خوش قلم تردستیست
Сатрӣ аз ҷода надидем дарин саҳрои хушк
سطری از جاده ندیدیم درین صحرا خشک
Нест ғайр аз арақи шарми шафоатгари мо
نیست غیر از عرق شرم شفاعتگر ما
Ёрб ин чашма раҳмат накунӣ фардои хушк
یارب این چشمهٔ رحمت نکنی فردا خشک
Ҳайрат аз мо набарди ҳавли қиёмати бедил
حیرت از ما نبرد هول قیامت بیدل
Об ойӣна насозад асари гармои хушк
آب آیینه نسازد اثر گرما خشک