Рафт мроти дил аз кулуфти офоқ ба занг

رفت مرآت دل از کلفت آفاق به زنگ

Марказ афтод буруни бас ки шуд ин доираи танг

مرکز افتاد برون بس که شد این دایره تنگ

Соғари қисмат ҳар кас азалӣ ме бошад

ساغر قسمت هر کس ازلی می‌باشد

Шиша май мекашад аввали згдози дили танг

شیشه می می‌کشد اول زگداز دل تنگ

Огаҳӣ гар набӯд ваҳшати азин дашти крост

آگهی‌ گر نبود وحشت ازین دشت ‌کراست

Оҳӯ аз чашм худаст оинаи доғи паланг

آهو از چشم خود است آینهٔ داغ پلنگ

Ғарра айш мабошед ки дар маҳфили даҳр

غرهٔ عیش مباشید که در محفل دهر

Шиша Эй нест ки қлқл нарасонад ба таранг

شیشه‌ای نیست‌ که قلقل نرساند به ترنگ

Ишқ агар ранги шикасти дили мо пардозад

عشق اگر رنگ شکست دل ما پردازد

Мӯӣ чинӣ шаканд хомаи тасвири фаранг

موی چینی شکند خامهٔ تصویر فرنگ

Фикр танҳоӣам аз бас ба таъаммули печид

فکر تنهایی‌ام از بس به تأمل پیچید

Зону аз мӯии серуми оина гум кард ба занг

زانو از موی سرم آینه‌ گم ‌کرد به زنگ

Бе ту аз ҳастӣ мангар ҳамаи тимсоли дамад

بی تو از هستی من ‌گر همه تمثال دمد

Оби ойӣнаи з ҷавҳар кунад эҷоди наҳанг

آب آیینه ز جوهر کند ایجاد نهنگ

Бихўди ҷоми нигоҳи ту чу боли товус

بیخود جام نگاه تو چو بال طاووس

Як харобот қадаҳ мекашад азгрдши ранг

یک خرابات قدح می‌کشد ازگردش رنگ

Ҳркҷои ҳасрати дидор ту шуд сози баён

هرکجا حسرت دیدار تو شد ساز بیان

Нафас аз дил чу саҳар май дамади ойӣна ба чанг

نفس از دل چو سحر می‌دمد آیینه به چنگ

Аз адабгоҳ дилам нест гузаштани бедил

از ادبگاه دلم نیست گذشتن بیدل

Пои тимсоли ман аз оинаи хӯрдаи сет ба санг

پای تمثال من از آینه خورده‌ست به سنگ