Номи шоҳон каз нигин гул карда кару фар ба чанг

نام شاهان کز نگین گل کرده کر و فر به چنگ

Ибратии беруни чакидаи сет аз фишори чашми танг

عبرتی بیرون چکیده‌ست از فشار چشم تنگ

Садри истиғнои ёри омодаи таъзими мост

صدر استغنای یار آمادهٔ تعظیم ماست

Як қадамгар бгзрпм аз чӯби дарбонони нанг

یک قدم‌ گر بگذرپم از چوب دربانان ننگ

Даҳр бе боки сет аммо қобил бедод кист

دهر بی‌باک‌ست اما قابل بیداد کیست

Ҳиммат аз минои талаби дркўаҳ бисёраст санг

همت از مینا طلب درکوه بسیار است سنگ

Фазл агар раҳбар буд авҳоми анвори ҳдост

فضل اگر رهبر بود اوهام انوار هداست

Абри раҳмат Хизр мерӯйанд аз саҳрои банг

ابر رحمت خضر می‌رویاند از صحرای بنگ

То асар чун нола аз сайд иҷобат нагзарад

تا اثر چون ناله از صید اجابت نگذرد

Пари бурун май оради ӣнҷои саъии минқори хаданг

پر برون می‌آرد اینجا سعی منقار خدنگ

Аз ҳавас умрӣаст чун ойӣнаи мижгон баста ем

از هوس عمریست چون آیینه مژگان بسته‌ایم

Кам нагардад аз сари мо сояи девори занг

کم نگردد از سر ما سایهٔ دیوار زنگ

Хок май лӣсади дами бидстгоҳии лофи мард

خاک می‌لیسد دم بیدستگاهی لاف مرد

Серума оҳангаст дар оби тнки ҳўии наҳанг

سرمه آهنگ است در آب تنک هوی نهنگ

Гармии оғӯш бирнгӣ баравадат моя нест

گرمی آغوش بیرنگی برودت مایه نیست

Ҳамчуи буии гул чаҳ шуд зер пурм нагирифт ранг

همچو بوی‌گل چه شد زیر پرم نگرفت رنگ

Чашм бидамаст ки зад бар санги минои маро

چشم بدمست‌ که زد بر سنگ مینای مرا

Каз ғуборам то қиёмат савт хезанд таранг

کز غبارم تا قیامت صوت خیزاند ترنگ

Имтиҳон ҳастӣ аз дили равнақи таҳқиқи барад

امتحان هستی از دل رونق تحقیق برد

Аз нафас кардем охири хонаи ойӣнаи танг

از نفس‌کردیم آخر خانهٔ آیینه تنگ

Осмон бедил надонам то куҷо ме ронадам

آسمان بیدل ندانم تا کجا می‌راندم

Ин фалохан мезанад умрӣаст аз даврам ба санг

این فلاخن می‌زند عمریست از دورم به سنگ