Ъушрати солграҳ то кӣ ?ут эй ғифлати фол
عشرت سالگره تا کیات ای غفلت فال
Ришта Эй ҳаст ки лаб мегазад азгФтни сол
رشتهای هستکه لب میگزد ازگفتن سال
Бигузар эй шамъи зи ташвиши забони ороӣ
بگذر ای شمع ز تشویش زبان آرایی
Корўонҳости дарин дашт хамӯшӣ дунбол
کاروانهاست درین دشت خموشی دنبال
Даъвии ишқу ҳаваси оми фитодаи сети ӣнҷо
دعوی عشق و هوس عام فتادهست اینجا
Олами азкому забони арса кӯсасту дўол
عالم ازکام و زبان عرصهٔکوس است و دوال
Дили сахти оинаи оташи кибр ва ҳасад аст
دل سخت آینهٔ آتش کبر و حسد است
Таби ин кӯҳ ба ҷуз санг надорад тбхол
تب اینکوه به جز سنگ ندارد تبخال
Саъии машшотаи ғами зиштӣ эҷод нахурд
سعی مشاطه غم زشتی ایجاد نخورد
Зангӣ аз доғи ҷабини сӯхт ба ороиши хол
زنگی از داغ جبین سوخت به آرایش خال
Хоксористи баҳорӣ ки чаманҳо дорад
خاکساریست بهاری که چمنها دارد
эй ниҳоли адаб аз рбшаҳ макун қатъи висол
ای نهال ادب از ربشه مکن قطع وصال
Инфеъоли ман вето бо дили равшан чаҳ кунад
انفعال من وتو با دل روشن چهکند
Арақи шахс зоиинаҳ наризад тимсол
عرق شخص زآیینه نریزد تمثال
Оламаст ин ба ғурури ту ки май пардозад
عالمست این به غرور تو که میپردازد
Булҳаваси як дўсаҳи рӯзӣ ба хаёлоти бибол
بوالهوس یک دوسه روزی به خیالات ببال
Маи пас аз бадар шудани саъии ҳилолаш пеш аст
مه پس از بدر شدن سعی هلالش پیش است
Чун ба миъроҷ расад толиб нақсаст камол
چون به معراج رسد طالب نقص استکمال
Ишқи бихўди зи худам май барад ва май орад
عشق بیخود ز خودم میبرد و میآرد
Ранг дар даъвӣ парвоз надорад пару бол
رنگ در دعوی پرواز ندارد پر و بال
Ба ки чун шамъ ба сар қатъ кунӣ роҳи адаб
بهکه چون شمع به سر قطعکنی راه ادب
То зи саъии қидмат соя нагардад помол
تا ز سعی قدمت سایه نگردد پامال
Дидаи шӯхи нигоҳони зи ҳаё бихбр аст
دیده شوخ نگاهان ز حیا بیخبر است
Чаҳ кунад бедил агар нагзарад об аз ғарбол
چهکند بیدل اگر نگذرد آب از غربال