Гоҳи мавҷи ашк ва гоҳе гирд афғонаст дил

گاه موج اشک و گاهی گرد افغانست دل

Рӯзгорӣ шуд ба кор ишқ ҳайронаст дил

روزگاری شد به ‌کار عشق حیرانست دل

Судан дастаст яксар омад ва рафт нафас

سودن دست است یکسر آمد و رفت نفس

намешавад равшан ки аз ҳастӣ пушаймонаст дил

می‌شود روشن‌ که از هستی پشیمانست دل

Халқи азин ишғоли таъмирӣ ки дар бунёд ӯст

خلق ازین اشغال تعمیری که در بنیاد اوست

Бом ва дар май фаҳмаду ғофил ки вайронаст дил

بام و در می‌فهمد و غافل‌ که ویرانست دل

Фикр ҳастӣ ҷузи камӣн рафтан аз худ ҳеҷ нест

فکر هستی جز کمین رفتن از خود هیچ‌ نیست

Доман бар чида чандин гиребонаст дил

دامن بر چیدهٔ چندین گریبانست دل

Поси номӯси ҳаёи ночор бояд доштан

پاس ناموس حیا ناچار باید داشتن

Чашмгар во мекунӣ айб намоёнаст дил

چشم‌ گر وا می‌کنی عیب نمایانست دل

Ҳасани мутлақ бениёз аз этимолоти дуе сет

حسن مطلق بی‌نیاز از احتمالات دویی‌ست

Ваҳм медонад ки аз ойӣна доронаст дил

وهم می‌داند که از آیینه دارانست دل

Дидаи ёқӯбу буии Юсуфи ӣнҷо ҳозир аст

دیدهٔ یعقوب و بوی یوسف اینجا حاضر است

Дар висол ҳиҷр маҷбурем канъонаст дил

در وصال هجر مجبوریم کنعانست دل

Роҳи нопидоу ҷуст ваҷу пари афшони ҳавас

راه ناپیدا و جست‌وجو پر افشان هوس

Гирди маҷнӯн токҷо тозад биёбонаст дил

گرد مجنون تاکجا تازد بیابانست دل

Бо ҳамаи озодӣ аз улфат гиребон ме дарем

با همه آزادی از الفت گریبان می‌دریم

Дркҷо нолад нафаси зини ғам ки зиндонаст дил

درکجا نالد نفس زین غم‌که زندانست دل

Ҳасан меояд бурун то ҳашар дар ранги ниқоб

حسن می‌آید برون تا حشر در رنگ نقاب

Аз такаллуф ҳар чаҳ мепӯшем урёнаст дил

از تکلّف هر چه می‌پوشیم عریانست دل

Муфти мавҳумии шимури бедили туфайли зистан

مفت موهومی شمر بیدل طفیل زیستن

Дар хаёли ободи худ рӯзӣ ду меҳмонаст дил

در خیال‌آباد خود روزی دو مهمانست دل