Хориҷ оҳангӣ надорад сбҳаҳу зуннори мо

خارج‌آهنگی ندارد سبحه و زنّار ما

Май дӯди маркази ҳамон сар бар хати паргори мо

می‌دود مرکز همان سر بر خط پرگار ما

Аз адабпарвардагон ёди тамкини тўоим

از ادب‌پروردگان یاد تمکین توایم

Мӯии чинӣ май фурушади нолаи дркҳсори мо

موی چینی می‌فروشد ناله در کُهسار ما

Саъии мочўни шамъи битоби ҳавои нестии сет

سعی ما چون شمع بیتاب هوای نیستی‌ست

То пари рангии сет аз худ мекунад минқори мо

تا پر رنگی‌ست از خود می‌کند منقار ما

Грҳмаҳи махмали шўдхўоби баҳори аинҷотрост

گر همه مخمل شود خواب بهار اینجا توراست

Сояи гули пар арақ резаст дрглзори мо

سایهٔ گل پر عرق‌ریز است در گلزار ما

То нигаҳи ранги таъаммул бохт парвозему бас

تا نگه رنگ تأمل باخت پروازیم و بس

Чун саҳари токии шўдшбнми қафаси брдормо

چون سحر تا کی شود شبنم قفس بر دار ما

Буии гули муфти таъаммулҳостгар вомии рисӣ

بوی گل مفت تأمل‌هاست گر وامی‌رسی

Набзи ворӣ дар нафас пар мезанад бемори мо

نبض‌واری در نفس پر می‌زند بیمار ما

Зарраем аз хиҷлати сомон мавҳумӣ мапурс

ذره‌ایم از خجلت سامان موهومی مپرس

Андак ҳарчиз дорад ханда бар бисёр мо

اندک هرچیز دارد خنده بر بسیار ما

Шӯҳрати расвои мочўн сҳрпўшидаҳ нест

شهرت رسوایی ما چون سحر پوشیده نیست

Гули зи ҷайб чок мебанданд бар дастори мо

گل ز جیب چاک می‌بندند بر دستار ما

Аз азали ошуфтагии бунёд таъмир дилем

از ازل آشفتگی‌بنیاد تعمیر دلیم

Мӯии маҷнӯн чиданаст аз сояи диўормо

موی مجنون چیدن است از سایهٔ دیوار ما

Яъси перӣ қатъ кард аз мо умеди зиндагӣ

یأس پیری قطع کرد از ما امید زندگی

Бскаҳ хам гаштем афтод аз сари мо бори мо

بس‌که خم گشتیم افتاد از سر ما بار ما

Ҳмчўъкси оби ташвиши азбноӣ мо нарафт

همچو عکس آب، تشویش از بنای ما نرفت

Муртаиш бӯда сети гӯйии панҷаи меъмори мо

مرتعش بوده‌ست گویی پنجهٔ معمار ما

Дар хури ҳрстри бедил бояд азхўд рафтанӣ

در خور هر سطر بیدل باید از خود رفتنی

Ҷодаҳо бастаи сет бар сари қосид аз тӯмори мо

جاده‌ها بسته‌ست بر سر قاصد از طومار ما

Хониш
ғзл шморҳ 193 — ъндлӣб