эй баҳори ҷилваи ?утро шаш ҷиҳати дарбори гул
ای بهار جلوهات را شش جهت دربار گل
Берахт дар дидаи ман май хулд чун хори гул
بی رخت در دیدهٔ من میخلد چون خار گل
Як нигаҳи назораи ?ути сари ҷӯши сад майхона май
یک نگه نظارهات سر جوش صد میخانه می
Як табассум карданати оғӯши сад гулзори гул
یک تبسم کردنت آغوش صد گلزار گل
Дрглстонӣ ки буии ваъда дидор туаст
درگلستانی که بوی وعدهٔ دیدار توست
намекунад ҷои нигаҳ чун барг аз ашҷоргл
میکند جای نگه چون برگ از اشجارگل
ӣнқадар дар пардаи ранги ҳино шухӣ куҷост
اینقدر در پردهٔ رنگ حنا شوخی کجاست
намезанад ҷӯши азкФи поят ба ин ҳнҷоргл
میزند جوش ازکف پایت به این هنجارگل
То ба кӣ пӯшади тағофул бар саропояти ниқоб
تا به کی پوشد تغافل بر سراپایت نقاب
Дар дили як ғунча натавон ёфт ин мқдоргл
در دل یک غنچه نتوان یافت این مقدارگل
Бар рух ҳар гулбун аз шабнами ниқоб афканда анд
بر رخ هر گلبن از شبنم نقاب افکندهاند
То зи хоби нозгрдд бар рахти бидоргл
تا ز خواب نازگردد بر رخت بیدارگل
Нест мумкин гар кунад дар арзи шухиҳои ноз
نیست ممکن گر کند در عرض شوخیهای ناز
Лолаи рӯйонро арақ беранг аз рхсоргл
لالهرویان را عرق بیرنگ از رخسارگل
намезанад дар ҷамъи аҳбоб аз тақозои баҳор
میزند در جمع احباب از تقاضای بهار
Сояи дасти карам бар гӯшаи дастори гул
سایهٔ دست کرم بر گوشهٔ دستار گل
Сози айш аз қлқли минои қиёмат ғулғул аст
ساز عیش از قلقل مینا قیامت غلغل است
Абри ранги нағма май бандад ба рӯй тори гул
ابر رنگ نغمه میبندد به روی تار گل
Решаҳорогар ба ин сомон нимув бахшад ҳаво
ریشهها را گر به این سامان نمو بخشد هوا
Мӯии сар чун хомаи тасвири оради боргл
موی سر چون خامهٔ تصویر آرد بارگل
Навбаҳорасту тароват шӯхе дорад ба чанг
نوبهارست و طراوت شوخیی دارد به چنگ
Буии гул аз ғунча карда нағма аз мнқоргл
بویگل از غنچهکرده نغمه از منقارگل
Бедил аз андешаи лаълаш ба аҷзами мӯътариф
بیدل از اندیشهٔ لعلش به عجزم معترف
намекунад дар арзи ҷуръати ранги истиғфори гул
میکند در عرض جرأت رنگ استغفار گل