Рафт фурсати зи каф аммо ман ҳайрат зада ҳам

رفت فرصت ز کف اما من حیرت‌زده هم

Он қадр даст надорам ки тавон суди баҳам

آنقدر دست ندارم‌که توان سود بهم

Ҳайратами гашти қафас варна дарин ибратгоҳ

حیرتم ‌گشت قفس ورنه درین عبرتگاه

Чун нигоҳами ҳамаи тани ҷавҳари ойӣнаи Ром

چون نگاهم همه تن جوهر آیینهٔ رم

Шамъи ъбртгаҳи дили нола доғ олудаст

شمع عبرتگه دل نالهٔ داغ آلودست

Боядам шох гулӣ кард дарин боғи илм

بایدم شاخ‌ گلی‌ کرد درین باغ علم

Сари хуршед ба фитроки ҳаво май бандад

سر خورشید به فتراک هوا می‌بندد

Гарданӣ каз адаби теғ ту мегардад хам

گردنی‌ کز ادب تیغ تو می‌گردد خم

Бихўдигар бабрад хомаам аз чанги шуъӯр

بیخودی ‌گر ببرد خامه‌ام از چنگ شعور

Васфи чашмат ба хати ҷом тавон кард рақам

وصف چشمت به خط جام توان‌ کرد رقم

Софии дили мада аз даст ба изҳори камол

صافی دل مده از دست به اظهار کمال

Нусха оина мапаснд зи ҷавҳар бар ҳам

نسخهٔ آینه مپسند ز جوهر بر هم

Чашмаи файзи қаноати ғам хушкӣ накушуд

چشمهٔ فیض قناعت غم خشکی نکشد

Оби ёқӯт ба сад сол намегардад кам

آب یاقوت به صد سال نمی‌گردد کم

Обрӯе ки буд ориятӣ Рӯсияӣ аст

آبرویی‌ که بود عاریتی روسیهی است

Ҷумлаи занги сет агар оина бардорад нам

جمله زنگ‌ست اگر آینه بردارد نم

Ғунчаи во шудаи оғӯши видоъи ранги сет

غنچهٔ وا شده آغوش وداع رنگ‌ست

Ба фусуни дил хуррам натавон шуд хуррам

به فسون دل خرم نتوان شد خرم

Ҳарфи носеҳи зи хаёл ту нашуд монеъи мо

حرف ناصح ز خیال تو نشد مانع ما

Орзӯ нест чароғӣ ки тавон кишт ба дам

آرزو نیست چراغی‌ که توان ‌کشت به‌ دم

Аҷзи рафтори ҳамон маркази ҷамъияти мост

عجز رفتار همان مرکز جمعیت ماست

Қадам аз обилаи он ба ки ндздди шабнам

قدم از آبله آن به‌ که ندزدد شبنم

Кӯи мақомӣ ки тавон марказ ҳастӣ фаҳмид

کو مقامی ‌که توان مرکز هستی فهمید

Аз замин то фалаки оғӯши гушӯдаи сети адам

از زمین تا فلک آغوش ‌گشوده‌ست عدم

Номадории ҳавасӣ беш надорад бедил

نامداری هوسی بیش ندارد بیدل

Ба нигин рост нагардад хами пушти хотам

به نگین راست نگردد خم پشت خاتم