Нури ҷон дар зулмати ободи бадан гум карда ам
نورِ جان در ظلمتآبادِ بدن گم کردهام
Оҳи азин Юсуф ки ман дар перҳан гум карда ам
آه ازین یوسف که من در پیرهن گم کردهام
Ваҳдат аз ёди дуе андӯҳ касрат ме кунад
وحدت از یادِ دویی اندوهِ کثرت میکشد
Дар ватан , зи андешаи ғурбат , ватан гум карда ам
در وطن، ز اندیشهٔ غربت، وطن گم کردهام
Чун нами ашкӣ ки аз мижгони Фрўризд ба хок
چون نمِ اشکی که از مژگان فروریزد به خاک
Хешро дар нақши пои хештан гум карда ам
خویش را در نقشِ پای خویشتن گم کردهام
Аз забони дигарон дарди дилам бояд шунид
از زبانِ دیگران دردِ دلم باید شنید
Каз заъифиҳо чу неи роҳи сухан гум карда ам
کز ضعیفیها چو نی راهِ سخن گم کردهام
Мавҷи дарё дар канорам , аз так впўим мапурс
موجِ دریا در کنارم، از تکوپویم مپرس
Ончии ман гум карда ам ноёфтан гум карда ам
آنچه من گم کردهام نایافتن گم کردهام
Гар адам ҳоил набошад зиндагӣ мавҳум нест
گر عدم حایل نباشد زندگی موهوم نیست
Олимиро дар хаёли он даҳан гум карда ам
عالمی را در خیالِ آن دهن گم کردهام
То куҷо ё раб навай дузади гиребони маро
تا کجا یا رب نوی دوزد گریبانِ مرا
Чун гул , ӣнҷо , як ҷаҳони далқи куҳан гум карда ам
چون گل، اینجا، یک جهان دلقِ کهن گم کردهام
Умрҳо шуд ҳамчу на?ил хома , май печам ба хеш
عمرها شد همچو نالِ خامه، میپیچم به خویش
Пайкар чун риштае дар перҳан гум карда ам
پیکرِ چون رشتهای در پیرهن گم کردهام
Шухии парвози ман ранги баҳор ноз кист
شوخیِ پروازِ من رنگِ بهارِ نازِ کیست
Чун пари товуси худро дар чаман гум карда ам
چون پرِ طاووسِ خود را در چمن گم کردهام
Чун нафас аз муддаои ҷуст ваҷу огаҳ не ам
چون نفس آگه نیام از مدّعای جستوجو
Ин қадар донам ки чизе ҳаст ва ман гум карда ам
اینقدر دانم که چیزی هست و من گم کردهام
Ҳеҷ ҷои бедили суроғи рангҳои рафта нест
هیچجا بیدل سراغِ رنگهای رفته نیست
Сад нигаҳ чун шамъ дар ҳар анҷуман гум карда ам
صد نگه چون شمع در هر انجمن گم کردهام