Барқи ҳасанӣ дар назар дорам ба худ печида ам

برق حسنی در نظر دارم به خود پیچیده‌ام

Ҷавҳари ойӣна яъне мӯии оташ дида ам

جوهر آیینه یعنی موی آتش دیده‌ام

Нодамӣдани зини шабистони пос номӯс ҳаёст

نادمیدن زین شبستان پاس ناموس حیاست

Чун саҳар умрӣаст худро бо нафас дуздида ам

چون سحر عمریست خود را با نفس دزدیده‌ام

Ҳар қадари пар май занами парвози маҳв бихўдӣ аст

هرقدر پر می‌زنم پرواز محو بیخودی‌ست

Азкҷо ёрб Аннани ранг гардонида ам

از کجا یارب عنان رنگ گردانیده‌ام؟

То абад май боядам хат бар шикаст дил кашид

تا ابد می‌بایدم خط بر شکست دل‌ کشید

Дар ғубори мӯии чинӣ чун садо лағзида ам

در غبار موی چینی چون صدا لغزیده‌ام

Ҷузи надомати чораи дарди сар асбоб нест

جز ندامت چارهٔ دردسر اسباب نیست

Сандали иншои кафи даст ба ҳам сояида ам

صندل‌انشای ‌کفِ دستِ به‌هم‌ساییده‌ام

Маҳв гардад кош аз ойӣнаам нақши камол

محو گردد کاش از آیینه‌ام نقش کمال

Каз сафо то ҷавҳарам боқӣаст доман чида ам

کز صفا تا جوهرم باقی‌ست، دامن چیده‌ام

Сӯрати пайдоеу пинҳонӣ созам якеаст

صورت پیدایی و پنهانی سازم یکی‌ست

Ҳркҷоим чун садои урёне пӯшида ам

هرکجایم، چون صدا عریانیی پوشیده‌ام

Зиндагӣ ёрб тмошохонаҳ дидор кист

زندگی یارب تماشاخانهٔ دیدار کیست؟

Гули фуруши сад чамани таъбири хобӣ дида ам

گل‌فروش صد چمن تعبیر خوابی دیده‌ام

Ғайриро дрхлўти таҳқиқи маънии борнист

غیر را در خلوت تحقیق معنی بار نیست

Ҷуз ба гӯши гули садои буи гул нашунида ам

جز به ‌گوش ‌گل، صدای بوی ‌گل نشنیده‌ام

Сад қиёмат рафта бошад то з худ ёбам хабар

صد قیامت رفته باشد تا ز خود یابم خبر

Қосидам лек аз ҷаҳони ноз бргрдидаҳ ам

قاصدم، لیک از جهان ناز برگردیده‌ام

Побаи хоками зан ки мижгони ғуборам во шавад

پا به خاکم زن‌ که مژگان غبارم وا شود

Гар ту бедорам насозӣ то абад хобида ам

گر تو بیدارم نسازی، تا ابد خوابیده‌ام

Бедил аз бе дасти впоииҳои ман ғофил мабош

بیدل، از بی‌دست‌وپایی‌های من غافل مباش

Чун заъифии гӯшмоли гардан болида ам

چون ضعیفی، گوشمال گردن بالیده‌ام